Tuesday, October 20, 2009

ροή




Τι έχεις κάνει για μένα;
Τι παρέδωσες, χάρισες, τσαλάκωσες;
Πόσες μάσκες έβγαλες;
Έφτασες ποτέ σε σάρκα;
Κάτω απ' την μπογιά, είδα ποτέ το πρόσωπο σου;
Ήταν κάποιο από τα χάδια σου γλυκό;
Ή όλα με κόψαν σαν γυαλί σπασμένο;
Τι έκανα;
Τι έκανα
Τι έκανα
Τι έχω κάνει για μένα;
Τι χάρισα;
Πώς άντεξα;

ΠΩΣ ΑΝΤΕΞΑ ΝΑ ΖΩ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΛΕΩ
Σ' ΑΓΑΠΩ
κάθε μέρα;
Κάθε καταραμένη μέρα;
Πώς άντεξα; 
Ακόμα και τις μέρες που δεν είχα κανέναν να το πω. 
Ακόμα και τα βράδια που δεν υπάρχει κανείς για να το ψιθυρίσω.
Γιατί δεν το 'λεγα σε μένα;

Πάνω από ένα πανέμορφο, ορμητικό ποτάμι, υπάρχει μια πέτρινη γεφυρούλα, την χαζεύω αιώνες μου φαίνεται.
Την κοιτάω.
Και περιμένω.

Περιμένω
Περιμένω
Μένω

Από αγόρι, γέρος σε μία ανάσα, περιμένοντας. Και η νιότη με όλη της την αγάπη, στην άλλη όχθη. Αυτή η πανέμορφη, πέτρινη γεφυρούλα. Ποιος την έβαλε εκεί για μένα δεν με νοιάζει. Μπορεί να την έχτισα εγώ. Οπότε δεν πήγανε χαμένα τα χρόνια. Χα. Τουλάχιστον κάτι έχτιζα. Γι' αυτό δεν μιλούσα. Ήμουν απασχολημένος.

Θα κάτσεις εδώ;
Καταλαβαίνω.
Μην με κακοκαρδίζεις άνθρωπε.

Αντίο
Θα σε περιμένω απέναντι
Μέσα στην ομορφιά
Πάω να βάλω πέτρα κάτω από τα βήματα μου

Αν όλα είναι καλά
θα σου γνέψω να περάσεις

Μην με αφήσεις να περιμένω




πάμε

4 comments:

Aντώνης said...

Τι όμορφα και γερά θεμέλια!:)

Slevin Kelevra said...

Γαμώ το στανιό μου γαμώ...
:(

Βάλε πέτρα κάτω από τα βήματα σου αδερφέ.
Για να πατάς ίσως καλύτερα...(?)
Καλό ξημέρωμα.

Crazy Chef said...

fygame!
;-)

noize said...

ΟΜΟΡΦΟ!ΤΟ ΑΝ ΔΙΑΣΧΙΣΟΥΜΕ Η ΟΧΙ ΚΑΠΟΙΑ ΓΕΦΥΡΙΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ....ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΦΥΡΙΑ ΛΟΙΠΟΝ...