Wednesday, August 05, 2009

Δεν θα σας πω καλό χειμώνα...

Και που λες....

αν με ρωτούσες μήνες πριν για τον θυμό θα σου 'λεγα άλλα.
Πως είναι απόλυτα δικαιολογημένος.
Πως έτσι προστατεύω εγώ τον εαυτό μου και άμα γουστάρεις.
Το καλύτερο φυσικά το ξέρεις, ε;
(Ε, φυσικά, αφού με ξέρεις.)
Έτσι είμαι και θα το δεχτείς.

Κάτσε να στο ξαναπώ-

Έτσι είμαι και θα ΜΕ δεχτείς.

Το οποίο οφείλω, σαν τελευταίο ποστ του καλοκαιριού, να το βάλω στο μικροσκόπιο
και σαν καλός αβγοθεός που σέβεται τον εαυτό του
να πνιγώ με τα γαμημένα τσόφλια.

ΕΤΣΙ ΕΙΜΑΙ
το οποίο φυσικά προϋποθέτει την κατανόηση του πως είμαι.
Στοπ.
Εεεμμμ,,,χμμμμ,,,,,
Παίζει πρόβλημα ήδη (γαμωτοστανιόμου δεν περάσαμε καν τις πρώτες δύο λέξεις ο μι φι τζι)
Αλλά πάει στο διάολο γιατί εμπεριέχει μία -έστω και διαστρεβλωμένη- αλήθεια.

ΚΑΙ
Και όχι μόνο.
Βλέπε : όχι μόνο αυτό, άκου και το καλύτερο, ετοιμάσου γιατί θα γουστάρεις, επιπλέον, ρούφα και σκάσε.

ΘΑ ΜΕ ΔΕΧΤΕΙΣ

Χμμμμ. Ίσως αν.....αν βάζαμε αυτό εδώ.....έτσι.....και μετά πειράζαμε αυτό ώστε να εννοούμε......ναι......έτσι ωραία.......και μετά κάναμε μία ωραία υπόκλιση, ένα βήμα πίσω να φαίνεται καλά......ναι....
Χμμμμ, τότε θα ήταν κάτι σαν

Έτσι είμαι και βοήθα με να την παλέψω.

Έτσι είμαι και βοήθα με να την παλέψω.

Καλύτερο ακούγεται.
Αν το είχα πει εξ αρχής
θα ήταν όλα αλλιώς. Ευτυχώς περίμενα.

Και εδώ ακριβώς έρχεται και το καλύτερο.
Το πιο γλυκό τσόφλι από όλα.
The golden tsofli.

Έτσι είμαι και βοήθα με να την παλέψω
γιατί εσύ με έκανες.

Γύρισε την πλάτη και έφυγε.
Και για πρώτη φορά
δεν έτρεξα από πίσω.
Γύρισα και απομακρύνθηκα και γω.

Δύο άντρες που περπατάνε πλάτη πλάτη, σαν καθρέφτης.
Ο ένας είναι γέρος.

Δεν θα σας πω καλό χειμώνα.

Αν και πολύ θα γούσταρα να σας την έσπαγα και με την τσιρχιτή μου φωνή να σας πω:
πάρτε τα. Είμαι ο πρώτος που το λέει! Πρόλαβα.

Σ' αυτούς που γνώρισα από εδώ μέσα.
Σ' αυτούς που ήξερα από πριν.

Καλό γαμημένο καλοκαίρι γαμώ τον αντίχριστο μου γαμώ.
Όλο αυτό με αγάπη και χαμόγελο οφ κορς

egggod.