Thursday, July 16, 2009

Sun


Κάθεσαι εκεί τόση ώρα, μουτρωμένη, μέσα στις σκιές και δεν μου μιλάς.
Να ανάψω το φως;
Δεν θες.
Εντάξει.

Τι είναι αυτό τώρα; Κλαις; Εγώ το έκανα αυτό; Έχω τέτοια δύναμη; Και βέβαια έχω, αφού και συ την ίδια δύναμη έχεις απάνω μου, στην έχω δώσει καιρό τώρα. Να έρθω δίπλα σου; Να κάνουμε ένα τσιγάρο μαζί, χωρίς να μιλάμε, δεν θα απλώσω χέρι, στο ορκίζομαι. Αλλά σε θέλω τόσο πολύ γαμώ την πουτάνα μου. Κάθε τσιγάρο μου κρατάει δευτερόλεπτα, μετά σβήνει, το ένα πίσω απ' τ' άλλο.
Έχω βάλει ζεστό νερό.
Άλλαξα και σεντόνια.
Είμαι λίγο ιδρωμένος, καίει η πόλη και περπάταγα όλη μέρα. Γύρναγα σαν χαζός, μπροστά σε βιτρίνες με πράγματα που θέλω να σου αγοράσω αλλά δεν στα παίρνω γιατί μετά θα σου θυμίζουν εμένα. Και ξέρω πόσο πονάει να με θυμάσαι.
Κοίτα τον καπνό πώς ταξιδεύει στο ταβάνι.
Άσε με να σε πιάσω λίγο. Να βάλω τα χέρια μου απάνω στα βυζιά σου.
Σε αηδιάζω.
Δεν αντέχω να το βλέπω αυτό στα μάτια σου. Θέλω να σε σκοτώσω. Θα σε κόψω σε μικρά κομματάκια και θα σε στραγγίξω στη μπανιέρα και μετά θα σε πετάξω μέσα σε πολλές σκουπιδοσακούλες για να μην πάρει χαμπάρι κανένας τίποτα. Είδες; Σκέφτομαι σαν δολοφόνος.

Τόσο οριακά μπορώ να με αναιρέσω, μέχρι να είμαι κάποιος άλλος.
Τι θες να είμαι καρδιά μου;

Ιππότης πάνω σε λευκό άτι, με χρυσή ασπίδα και σπαθί λαμπερό, θα σκοτώσω τους δράκους που σε φοβίζουν και ας φοβίζουν εμένα πιο πολύ.
Πατέρας και αδερφός, να σε σηκώνω όταν πέφτεις και να σε πειράζω.

Εραστής.
Φοβισμένος στην αρχή, μέχρι να αφεθείς, να νιώσω ασφάλεια, μέχρι να δω στα μάτια σου να ανεβαίνει λίγη απ' την φωτιά που καίει ανάμεσα στα πόδια σου.
Δεν θέλω να σε γαμήσω απόψε. Θέλω να κάνουμε έρωτα, να χαράξεις απάνω μου ποιήματα με τα νύχια σου. Να μας κοπεί η ανάσα όπως όταν μαθαίνεις κάτι πολύ σοβαρό, όπως όταν βλέπεις κάτι πολύ όμορφο. Να λαχανιάσω πάνω στον λαιμό σου, τα πόδια σου τυλιγμένα γύρω μου, να κοιμηθώ έτσι, μέσα σου.

Να ανάψω το φως; Λίγο, έτσι για να σε δω να κάθεσαι πάνω στον καναπέ μου με τα πόδια σου μαζεμένα στο στήθος.
Δεν θες.
Εντάξει.

Φεύγεις τώρα. Σε νιώθω που φεύγεις.
Καλά κάνεις. Να σου ζητήσω μία χάρη. Μην δυσανασχετείς, περίμενε να ακούσεις ντε. Δεν είναι τίποτα.
Μετά, αύριο, σε λίγο καιρό, θα κάθεσαι μόνη σου πάλι ένα βράδυ και θα καπνίζεις όπως τώρα. Ο αέρας που αναπνέεις θα σου βρωμάει, θα νιώθεις άσχημη, το δέρμα σου θα κολλάει, τα δάχτυλα σου θα πονάνε από το σφίξιμο. Θα τρέμεις. Ιδού η χάρη: θέλω να θυμάσαι τον ήλιο. Άκου τώρα τι είπα. Να εξηγηθώ και την κάνω κ γω.

Όσο και να χτυπιέσαι ότι σε μαύρο μέσα βουλιάζεις και ότι βάρυναν τα πόδια σου απ' την πίσσα, κάποτε κυλίστηκες σε αμμουδιά και γέλασες. Κάτω από ήλιο μανιακό, θεού δύναμη ή φύσης δώρο. Ήλιο που ψήνει τα αβγά μέσα στα τσόφλια τους.

Να θυμάσαι τον ήλιο και να χαμογελάς.
Και εμένα ξέχασε με.

Εμένα μου αρκεί για τα επόμενα λεπτά να κάτσω δίπλα σου στο σκοτάδι, να καπνίζουμε σιωπηλοί και ας σε θέλω τόσο πολύ

που πονάω στο στήθος.

Δεν θα ανάψω το φως μάτια μου γλυκά.
Εν γνώση μου σήμερα,
θα κοινωνήσω λίγο από το σκοτάδι σου.

Έτσι ντε.
Χαμογέλα μου λίγο.

8 comments:

Anonymous said...

polu omorfo. milaei mesa mou.

EggGod said...

Να 'σαι καλά. Ευχαριστώ που πέρασες.

Loth said...

Eίναι που καμιά φορά βλέπεις μαύρες τελείες και όλα είναι λίγο σωστά ή λίγο λάθος...το πάθαινα όταν ήμουν μικρή όταν κοιτούσα τον ήλιο για πολύ ώρα.
Ξεχνάς τον ήλιο.
Όλοι το πάθαιναν.
ΥΓ.ΓΕΙΑ

EggGod said...

Loth: Ναι κ γω το κανα μικρός αυτό και μετά γέμιζε ο κόσμος κηλίδες. Το θυμάμαι ακόμα, σαν χτες. Στο λίγο διάστημα που έχει περάσει από την παιδική μου ηλικία, έμαθα ότι μπορώ να χαίρομαι τον ήλιο και με άλλους τρόπους. Χωρίς να τυφλώνομαι.

ΥΓ. ΕΠ! Καλά μπάνιααααααα.

Loth said...

Dido..(επίσης!)
;)

Eric Draven said...

Κάθομαι εδώ και αρκετή ώρα και διαβάζω παλαιότερες σου αναρτήσεις. Κάποιες τις θυμάμαι ξανά, αφού τις διαβάζω δεύτερη φορά και κάποιες μου είναι εντελώς καινούργιες. Για το τέλος διάβασα αυτήν, το Sun. Κι έμεινα για άλλη μια φορά μαλάκας!
Για τον τρόπο σου να λες όλα αυτά που στριφογυρνάν στο μυαλό μου καιρό τώρα.
Και όπως γράφεις σε κάποια άλλη σου ανάρτηση (που μακάρι αδερφέ να μην χρειαζόταν να έγραφες την συγκεκριμένη ποτέ), για κάποιον λόγο κι εγώ ντρέπομαι....

Μάλλον για εκείνο τον καφέ που δεν έχουμε πιει ακόμα.
Εύχομαι να το καταφέρουμε σύντομα όμως είτε στα μέρη σου, είτε στα δικά μου.

Να είσαι καλά αδερφέ.

green princess said...

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ Κ ΚΑΛΟ ΜΑΣ ΜΗΝΑ!
ΜΙΑ ΖΩΗ ΟΜΟΡΦΗ ΕΥΧΟΜΑΙ!
ΔΙΑΒΑΖΩ ΩΡΕΣ ΤΩΡΑ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΠΑΛΙΟΤΕΡΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ!
ΕΥΓΕ!
*ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΤΟ "SUN" KAI "ΟΝΕΙΡΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ "
... ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΟΥΣΙΚΗ!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ

EggGod said...

Eric: Μην μασάς. Και τον καφέ τον βλέπω να γίνεται μπύρες και μετά drambuie... Πέρνα καλά γιατί έρχεται χειμώνας φουριόζος.

green princess: Να 'σαι καλά, ευχαριστώ που πέρασες και ελπίζω να μην έπηξες τόσες ώρες. :)