Sunday, February 22, 2009

ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΜΠΟΥΚΑΛΙ


Αγαπητέ/ ή

είμαι καλά.

Στην περίπτωση που έχεις βρει αυτό το μπουκάλι αιώνες μετά, σε μία παγωμένη γη με εξαφανισμένο το ανθρώπινο είδος και εσύ είσαι ο τελευταίος άνθρωπος, μαλακία. Μακάρι να είχες βρει κάτι καλύτερο να διαβάσεις. Sorry.
Στην περίπτωση που απλά είσαι σε κάποια παραλία και το βρήκες να επιπλέει ανάμεσα σε φύκια και πλαστικά κουτάκια, καλή φάση. Μάζεψε το και πέτα το.

Είναι μαλακία να ρίχνει ο κόσμος μπουκάλια στη θάλασσα.

Όπα
Όπα

περίμενε.

Άκου εδώ πρώτα.

Τρία νέα που θα σου αλλάξουν τη ζωή.

- Έμαθα ότι οι γάτες ΜΠΟΡΟΥΝ να αντέξουν σε συνθήκες υψηλής πίεσης. Όντως τα κόκαλα τους είναι απόλυτα ελαστικά. Αυτό δεν σημαίνει ότι τους αρέσουν οι συνθήκες υψηλής πίεσης. Ειδικά όταν κοιμούνται σε μέρη που δεν πρέπει (όπως μέσα σε μια πατσαβουριασμένη κουβέρτα) και οι συνθήκες υψηλής πίεσης είναι ο κώλος μου που κάθεται απάνω στα κοιμισμένα κεφαλάκια τους.
Επίσης
έμαθα ότι τα νύχια της γάτας περνάνε μέσα από οποιοδήποτε ύφασμα. ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ.
Έχω πειραματιστεί με τζην, δέρμα, βαμβακερό απλό, βαμβακερό με φόδρα, βαμβακερό κάτω από τζην, λινό, σιδερένια πανοπλία του 1123, το δέρμα του Χουλκ, την στολή του Iron Man και τον παρθενικό υμένα της Χιονάτης.
Όταν κάθεσαι πάνω στο κεφάλι μιας κομισμένης γάτας, μία πατσαβουριασμένη κουβέρτα είναι ριζόχαρτο για τα νύχια της.

-Επιτέλους
ο ανθρώπινος οργασμός είναι υπερεκτιμημένος. Υπάρχει ένα είδος πιθήκου στη νότια Αμερική που ο οργασμός του -σε αρσενικά και θηλυκά ανεξαιρέτως- κρατάει δύο μέρες.




Δύο μέρες.





Ότι τι;


Φαντάσου να γυρνάς ντοκιμαντέρ και να βρεις επιτέλους μέσα στη ζούγκλα ένα ζευγάρι και εκεί που πατάς το rec ο αρσενικός ξεκινάει να χύνει.
Και περιμένεις.
Και κάποια στιγμή σου τελειώνει η κασέτα.
Και μετά βραδιάζει.
Και σε τρώνε τα πανθήρια.
Και δεν γυρίζεται ποτέ το ντοκιμαντέρ.
Γι' αυτό δεν έχει βγει ντοκιμαντέρ για αυτό το είδος.


-Με λίγο υπομονή
με λίγο κατανόηση
μπορείς που και που
με λίγο ζεν μπαρούφες
και με λίγο αυτοπαπαρίαση
να πείσεις τον εαυτό σου
να γράφεις τελείως στα αρχίδια σου τη λογική
και να αφήνεις το κόκκινο δαιμονάκι να τα γαμάει όλα
που και που
λέμε τώρα.
Αλλά έλα που ο ύπνος της λογικής κάτι γεννάει.

Έλα ρε.

Πωω κόλλησα.

Ο Γκόγια νομίζω το 'χε πει.

"Ὁ ύπνος της λογικής γεννάει...."

Κόλλησα.
Α, ναι.
Τέρατα.

Ο ύπνος της λογικής γεννάει τέρατα.


Αυτά ξένε.
Αθήνα 2009 κ.τ.λ.κ.τ.λ.

Τώρα πέτα το μπουκάλι και άι γαμήσου.

3 comments:

Lee said...

Εγω θα ελεγα να βγαζεις συχνοτερα το κοκκινο δαιμονακι βολτα.
Φιλιά πολλα και το μπουκαλι στην ανακυκλωση!

EggGod said...

Lee: Να το βγάζω συχνότερα; Αμέ! Και σακουλάκι για τις κουραδίτσες του θα του 'χω. Φιλούμπες.

leila said...

γατες διαβαζω, για γατες θα πω: ναι αντεχουν και το ξερουν!

αυτο το ποστ το διαβασα σαν τελευταια πραξη σε μονοπρακτο, σαν επιλογος μου κανει.. ελπιζω οχι..

α! τα μπουκαλια καλυτερα οχι στη θαλασσα, εκτος αν λεμε για τη θαλασσα του βλογγινγκ μεταφορικως και υποθετικως..