Friday, January 30, 2009

Kid takes on world


Τι να με κάνω;

Που θέλω να φτιάξω με ένα κουτί lego ένα κάστρο ολόκληρο. Ποτέ δεν μου φτάναν τα άτιμα τα κομμάτια. Άπειροι συνδιασμοί, μπορείς να φτιάξεις Ο,ΤΙ θέλεις. Αμ, έλα που δεν μπορείς. Άντε καμιά βαρκούλα, κανά σπιτάκι. Και έπαιρνa πολλά lego, τα 'βαζα όλα σε μια σακούλα τεράστια, τα 'ριχνα στο πάτωμα και ξεκινούσα και στην πορεία έβλεπα ότι πάλι δεν μου φτάνουν και άντε γαμήσου ούτε για πολεμίστραδενμουφτάνουντικάστρορεμαλάκααααα;

Θέλω να πάρω λιωμένο μολύβι στα χέρια μου, να το απλώσω πάνω στο πρόσωπο μου, καυτό καλούπι, να φτιάξω τη μάσκα του τώρα μου, να την δεις να γελάσεις. Βασικά θα κλάσεις απ'τα γέλια.
Ωραία γέλια.
Από κείνα που δακρύζεις γιατί χαίρεσαι και πας να κλάψεις επειδή είσαι γεμάτος από νοήματα που δεν έχουν βρει ακόμα λέξεις να τα λένε αλλά στη πορεία στο γυρνάει σε τρελά γέλια γιατί βλέπεις τι ωραία αστείο που είναι το.... πράμα.
Το πράμα.
Τι αστείος τρόπος να περιγράφεις μια ζωή.
Σιγά το πράμα.
Πράμα.
Π Ρ Α Μ Α
Τι ηλίθια λέξη ρε συ.
Μου θυμίζει μαλαπέρδα.
Όχι, όχι.

Από κείνα που δακρύζεις γιατί χαίρεσαι και πας να κλάψεις επειδή είσαι γεμάτος από νοήματα που δεν έχουν βρει ακόμα λέξεις να τα λένε αλλά στη πορεία στο γυρνάει σε τρελά γέλια γιατί βλέπεις τι ωραία αστείο που είναι το.... όλο.
(φιου)

Ξέρεις ποιες στιγμές λατρεύω;

Να στέκομαι στα παράθυρα.
Να στέκομαι στα παράθυρα γυμνός, έξω να ξημερώνει.
Να στέκομαι στα παράθυρα γυμνός, έξω να ξημερώνει, το κρεβάτι να μένει ζεστό από εκείνη που κοιμάται.

Εκείνες τις στιγμές λατρεύω.
Τότε που νιώθω ότι τα lego μου, μπορούν να φτιάξουν ουρανούς και αέρα και αστέρια.

Λατρεύω τις στιγμές που νιώθω ότι τα lego μου

μου φτάνουν.

Wednesday, January 07, 2009

Σωματική Μελάνη

Να γυαλίζει απάνω μου το περίγραμμα σου.
Να το 'χεις αποτυπώσει εκεί με ιδρώτα.
Ακίνητος θα αποκοιμηθώ, μη το χαλάσω.

Να ξεραθεί, να γίνει δέρμα μου, το αποτύπωμα σου.