Thursday, December 04, 2008

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ


Θέλω να κάτσω να σου πω κάτι χρωστούμενα
και έτσι για αλλαγή
σήμερα το βράδυ θα πιστέψω σε σένα και θα τα πούμε
γιατί μου τη σπάει η σιωπή.

Άραξε
και άναψε τσιγάρο
αν καπνίζεις

Ένας τύπος σήμερα στον ηλεκτρικό, ήρθε και κάθισε δίπλα μου. Σαραντάρης, ψηλός με μουστάκι και αφράτο γκρίζο μαλλί, σαν κουνουπίδι. Τρελό βλέμμα, χαμένο. Κάθεται και αμέσως λέει:

"Ἁχ, η μέση μου"
"Εντάξει" σκέφτομαι "ο άνθρωπος πονάει".
"Ἁχ, η μέση μου" ξαναλέει.
"Οκ, το πιάσαμε" μονολογώ μέσα μου και κοιτάζω ίσια μπροστά.
"Πονάει η μέση μου" ξαναλέει απροκάλυπτα και με κοιτάει. "Είμαι από τις τρεις στο δρόμο."

Μετά τον παίρνει ο ύπνος και κάπου τρεις στάσεις μετά, έχει γείρει πάνω στον ώμο μου και κοιμάται. Οι τριγύρω επιβάτες, έχουν σκάσει στα γέλια. Και για κάποιον λόγο αυτό με τσάντισε πολύ και έτσι από τσαμπουκά, τον άφησα τον τύπο να κοιμάται στον ώμο μου. Τον ξύπνησα για να κατέβω και του είπα καληνύχτα. Κανείς καριόλης δεν γέλασε τότε.
Θα θελα να μπορούσα να είχα πει σε όλους καληνύχτα.
Αλλά τουλάχιστον χάρηκα που τον άφησα να κοιμηθεί.

Εσύ ήσουν ε;

Μουνάκι.




Μία άλλη φορά, πρέπει να ήμουν δώδεκα, χτύπησε η αδερφή μου στο κεφάλι και έμεινε σπίτι δύο μέρες με ελαφριά διάσειση. Εντάξει θα μου πεις, ε, και;
Μόνο που ο πρώτος μαλάκας γιατρός που πήγε η μάνα μου, είδε ράγισμα στο κρανίο της αδερφής μου εκεί που ήταν απλά η ραφή του οστού. ΡΑΓΙΣΜΑ γαμώ το κέρατο μου.
Τρελάθηκε η μάνα μου.
Προσευχήθηκα εγώ.
Το ίδιο βράδυ.
Αντάλλαξα κάτι πολύ συγκεκριμένο για να γίνει καλά.
Καλά είναι.
Με κάνει υπερήφανο που βγήκαμε από την ίδια μήτρα, κάθε μέρα.

Εσύ ήσουν;

Τι έγινε, κρυφακούμε;
Οπότε έχεις ακούσει και όλα τα μπινελίκια.
Στα αρχίδια μου, συγγνώμες δε ζητάω, είσαι και συ μαλάκας.



Α, ένα απόγευμα σε μία στάση λεωφορείου θυμάσαι τι σου παρήγγειλα για τη μάνα μου;
Σαν τη δική σου καριόλη θα της φέρεσαι.
Γιατί δεν μπορεί, κάποια σε γέννησε και σένα.
Α, θυμάσαι που σου πα:" Κάνε ό,τι θες, μόνο μου μη μ'αφήσεις" ;
Αυτή σου η εμμονή, να διδάσκεις μέσα από τα αντίθετα, είναι που έχει γαμήσει τη δημοτικότητα σου.
Α, θυμάσαι που έφαγα χαλίκια και ξέρασα χολή και κρεμάστηκα πάνω από τάρταρα και ξέχασα το όνομα μου από τον πόνο;
Α, θυμάσαι ε;

ΠΩΣ ΝΑ ΜΗ ΘΥΜΑΣΑΙ ΡΕ ΜΠΑΣΤΑΡΔΕ
ΑΥΤΟ ΕΛΕΙΠΕ
ΑΦΟΥ ΗΣΟΥΝ ΕΚΕΙ

Εντάξει, χαλαρώνω.
Θες άλλο τσιγάρο;

Έχω κάτι ουλές στη πλάτη
Ευχαριστώ
Έχω ένα σπασμένο πόδι και μυωπία
Σε ευχαριστώ
Έχω μαύρα γυαλιά μπροστά στα μάτια μου, τους βλέπω όλους γκρίζους και θέλω να τους χρωματίσω όλους, αλλά τελικά δεν φταίνε οι άλλοι, εγώ πρέπει να βγάλω τα γυαλιά. Χμμμ.
Θενκς.

Έχω όμως και μερικές ψυχές που με σκέφτονται αληθινά και τρεις που θα είναι εκεί για μένα.
Έχω μία γάτα που με έχει ερωτευτεί και εγώ δε ζω μακριά της.
Έχω μία δουλειά που κάποτε ήταν όνειρο, τώρα το ζω.
Έχω πνοή.
Έχω

μία γαμημένη παρόρμηση να σε πνίξω.

Γελάς ε;

Παρόλο που δεν το 'χω ακόμα τελείως
να σου πω κάτι;

Είσαι θεός ρε.

Αλλά είναι σαν το σκάκι.
Πρέπει να δεις το σχέδιο του άλλου για να καταλάβεις τι πρέπει να κάνεις.
Το δικό σου δεν το 'χω ακόμα όλο.
Αλλά ειλικρινά σου μιλάω,

στην επόμενη παρτίδα την γάμησες κολλητέ.

14 comments:

Anonymous said...

KUDOS!

από πολύ μακρυά, ωκεανοί . . .

Loth said...

"-...νιώθω γύρω μου να πληθαίνουν οι σκιές θανάτου.
-και θα πληθαίνουν συνεχώς, αλλά δε θα μπορέσουν ποτέ να σε τυλίξουν όσο κρατάς το χέρι σου κλειστό. Μπορεί να πιστέψεις οτι είσαι νεκρή, αλλά αυτό θα είναι μόνο ένα όνειρο. Μπορεί να πιστέψεις οτι έχεις ξυπνήσει, αλλά κι αυτό θα είναι μόνο όνειρο. Άνοιξε το χέρι σου και τότε πραγματικά θα κοιμηθείς..τότε πραγματικά θα ξυπνήσεις"
Λίλιθ (ξανά)
Μπορεί να'ναι θεός, μπορεί να'ναι το χέρι μας και όσα αυτό έχει ή απλά ΔΕΝ έχει.
Κάποια όμως είναι στο χέρι μας.
Τα λέω στους άλλους να τα πιστέψω και εγώ..
;)Ματς

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

Δεν έχω πνοή

EggGod said...

Anonymous: Thanks

Loth: Λέγε τα εσύ, λέγε τα... :)

Maria: Πάρε ανάσα ρε, μην είσαι χαζή. Long time no see...

Νεράιδα της βροχής said...

θα μπορούσα μια κραυγή να βγάλω μα της σιωπής οι νότες θα 'ρθουν ως εκεί...

παντού λεν πως είναι κι είμαι σίγουρη πως κάποιος θέλει να του τη φέρει επιτέλους για να απαλλαγεί...

φιλιά βρόχινα...

Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas said...

Κι αν δεν ακολουθεί κάποιο σχέδιο στο παιχνίδι; Τότε τι; Μέρα καλή

EggGod said...

Νεράιδα: φιλιά

Λάκης:Τότε είμαστε τρεις φορές μαλάκες, που χάνουμε την παρτίδα από κάποιον που δεν έχει ιδέα τι κάνει.

ceralex said...

Kαι το Σαββατο το βράδυ... εκεί ήταν...από πάνω τους...

Μια σφαίρα μια οργή λαμπόγυαλο...

υπάρχει???

σκατά!

Maria said...

orea.
einai auti i paparia ekei deksia kai vlepeis ap to vathos titlous tragoudion na sou erxonte stin mapa,oso akous to proto kommati kai les.....grigora....grigora...na to vgalo,den to mporo..
wish you were here.....klikare...klikare...
proskinima.
mmm.

périsprit said...

Μας λείπεις . . .
Καλά νάσαι.

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

Τέσσερις

an205 said...

Περαστικός ήμουν κι είπα να πω τα κάλαντα.....
Καλήν εσπέραν άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας,
Χριστού τη Θεία γέννηση,
να πω στ' αρχοντικό σας.

Χριστός γεννάται σήμερον,
εν Βηθλεέμ τη πόλη,
οι ουρανοί αγάλλονται,
χαίρεται η φύσης όλη.

Εν τω σπηλαίω τίκτεται,
εν φάτνη των αλόγων,
ο βασιλεύς των ουρανών,
και ποιητής των όλων.

Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι,
το Δόξα εν υψίστης,
και τούτο άξιον εστί,
η των ποιμένων πίστης.

Εκ της Περσίας έρχονται,
τρεις μάγοι με τα δώρα,
άστρο λαμπρό τους οδηγεί,
χωρίς να λείψει ώρα.

Φτάνοντας στην Ιερουσαλήμ,
με πόθο ερωτούσι,
πού εγεννήθει ο Χριστός,
να πάν να τον ευρώσι.

Χρόνια καλά με υγεία!

EggGod said...

ceralex: κ απόσκατα....ξέρω γω;...

Maria: Αυτή η παπαριά είναι για τραβάει το αυτί αυτών που μπαίνουνε εδώ να διαβάσουνε τις άλλες παπαριές...

perisprit: Να 'σαι καλά. Κ μένα μου λείψατε. Αλήθεια.

Μαρία Αντουανέτα: Μπα. Εντεκάμισυ κ δύο μπουκάλια. Κ ένα σπασμένο ποτήρι.

an205: "να τον ευρώσι?????". Χαρτζιλίκι του δώσανε του μικρού;
Βρε τον καβάτζα.
Χρόνια πολλά ρε.

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

Τέσσερις είπα.