Monday, November 17, 2008

ΟΥΡΑΝΟΣ


Θέλω να γίνω ουρανός.
Να με προσκυνάνε αυτοί που προσεύχονται νομίζοντας πως μιλάνε σε κάποιον θεό πέρα από μένα.
Θέλω να είμαι ουρανός.
Να απλώνομαι, να τεντώνομαι, να αράζω πάνω στις πλάτες της γης, να με ζωγραφίζουν και γω να χασμουριέμαι.
Να κλαίω άμα θυμώνω και όταν σκοτεινιάζω, να έχω για φακό μου το φεγγάρι.
Να ματώνω στο τέλος των καιρών και όλοι οι ερωτευμένοι να πίνουν κρασί στο όνομα μου. Να είμαι γκρίζος στις κηδείες και μοβ στα ηλιοβασιλέματα.
Θέλω να γίνω ουρανός.
Μα μόνο χώμα είμαι.
Όχι.
Θέλω να είμαι ουρανός από χώμα και αν είναι βλάσφημο αυτό τότε

βλάσφημο να με πούνε.

3 comments:

Αορατος said...

Θελει θησιες η ζωη για να πετυχεις τον σκοπο σου,καμια φορα ομως η εμονη για να τον πετυχεις σε κανει και να τον θεοποιης.Ο βλασφημος ομως δεν ειναι παντα αυτος που θελει το κακο σου..Παντος εγω καλου κακου απο δω και μπρος θα κυκλοφορο με ομπρελα και αλεξικεραυνο!

Υ.Γ. Ομορφο post :-))

EggGod said...

Γεια σου αόρατε κ καλώς ήρθες. Ε, ναι, αν αξίζει μία εμμονή για να έχεις, δεν είναι να είσαι ουρανός;

elh said...

πολυ ωραιο...

μου εφερε στο μυαλο τους στιχους του Σαχτουρη : <>