Monday, November 17, 2008

ΑΝΑΣΑ ΣΕ ΜΑΛΑΚΟ ΜΑΞΙΛΑΡΙ


Κοιμήσου.

Και εγώ θα στείλω λευκοστόλιστους ιππότες να φυλάνε τις ανάσες σου, αυτές που κλέβεις για να θρέψεις τα όνειρα σου, κλεφτές ανάσες πάνω σε μαλακό μαξιλάρι. Κι' αν τύχει και ξυπνήσεις απότομα, δεν θα με δεις. Μπορεί να στέκομαι μπροστά σου, αλλά δεν θα είμαι εκεί.

Σιγά μη βρω το θάρρος να σου ζητήσω να με αφήσεις να σε δω να κοιμάσαι.

2 comments:

Lee said...

Δεν χρειαζομαστε παντα την αδεια για να κανουμε αυτο που θελουμε. Φυγε πριν ξυπνησει.

EggGod said...

Συμφωνώ.
Και στα δύο.