Wednesday, November 05, 2008

Η ΑΓΝΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ



Κάθε λέξη που θα πούμε ένα στράβωμα, μία παρανόηση, κάτι που έχει ήχο και βάρος, σπάει τσιμέντο.
Κάθε λέξη.

Γιατί να μη μιλάμε μόνο με αγκαλιές;

Κάθε πράξη ένα αντίκτυπο, γιατί έκανες αυτό που έκανες και τι εννοούσες και να σου εξηγήσω και πάρε τύψεις να 'χεις να πορεύεσαι, μα δεν ήθελα-

Γιατί απλά να μην δεχόμαστε τον άλλον;
Γιατί απλά να μην δέχομαι εμένα; Φτου ρε πούστη μου. Κόλλησε το μηχάνημα. Restart.

Κάθε μαλακία μία ενοχή. Κάθε λάθος λέξη ή πράξη, ένα βαρίδι αυτοτιμωρίας που με τραβάει στο βυθό και ρε μαλάκα μου, έχει τέρατα μιλάμε εκεί κάτω, τα μεγάλα λευκά τους μάτια γυαλίζουν μέσα στα απύθμενα σκοτάδια περιμένοντας. Και εγώ, φορτώνω βαρίδια και τα πλησιάζω.
Καταδύομαι προς τους αιώνιους τιτάνες.

Ένα
μαχαίρι
ΚΑΠΟΙΟΣ
χριστιανός
να
κόψω
το γαμημένο
δίχτυ.

"Δεν έχει μαχαίρι κολλητέ"

Οκ. Και γω παραδίνομαι.
Αφήνω το παραφουσκωμένο με τύψεις δυχτάκι μου, να με πάει κάτω.
Μία αγνή παράδοση σαν οργασμός.
Τα μέλη μου μέσα στο νερό χαλαρώνουν, οι τελευταίες μου μπουρμπουλήθρες χορεύουν μπροστά στα μάτια μου και πάνε προς την επιφάνεια, εκεί που μία βάρκα περιμένει και πάνω της γίνεται πάρτι.
Βούλιαζε εσύ μαλάκα.

Παράδοση.
Τώρα το φως τριγύρω μπλεδίζει και σιγά σιγά, σβήνει.
Τώρα σκοτάδι του βυθού.
Δεν είμαι μόνος.

Καθώς μπροστά μου ανοίγει ένα τιτάνιο, ψαρίσιο, λευκό μάτι, καταριέμαι τον μαλάκα που μου είπε ότι μόνο αν αντιμετωπίσω τα σκατά μου θα τη βγάλω καθαρή.

Ρε συ
για κάτσε

μήπως σήμερα να φάμε ψάρι;

7 comments:

Spy said...

O μαλάκας που σας είπε για τα σκατά σας, κάτι παραπάνω θα ήξερε για τα ψάρια, ή για τους βυθούς.
Ή τουλάχιστον για την καθαριότητα.

Ηaniel said...

Το ενυδρείο του τρόμου δεν έχει πλάκα άλλα αν δεν μπορεί κανείς να παλέψει με τα τέρατα , καλό είναι τουλάχιστον να ξέρει τι κολυμπάει μέσα του..
Από την άλλη δεν ξέρω τίποτα εγώ, μπορεί και να λέω αηδίες… έχει κολλήσει πάνω μου η πράσινη γλίτσα της δικής μου κόλασης.

Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas said...

"Γιατί να μη μιλάμε μόνο με αγκαλιές;" Κι εγώ την ίδια απορία έχω. Να μιλάμε με τις αγκαλιές και τα μάτια πρέπει. Τα λόγια δεν χρειάζονται

tuco said...

"να μιλάμε μόνο με αγκαλιές"...
άντε πες το τώρα αυτό σε γυναίκα. Εγώ σου λέω ότι θα το συζητάς για καμιά ωρίτσα...τουλάχιστον...κάθε φορά...

Νεράιδα της βροχής said...

δεν έχω μαχαίρι κολλητέ. κι εγώ εκεί πέφτω. μα δεν βλέπω μάτια. στόματα βλέπω...

φιλιά βρόχινα...

Anonymous said...

Εγώ προσπάθησα να κόψω το δίχτυ αλλά δεν μπόρεσα. Έτσι πιάνομαι από αυτές τις τελευταίες φυσαλίδες, και με ανεβάζουν. Αλλά κάθε φορά μόλις βγάλω έξω το κεφάλι χάνονται, και ξαναβουλιάζω...

Lee said...

Τζαμπα η βουτια?
Φυσικα και θα φαμε ψαρι!