Wednesday, September 24, 2008

ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΜΕ


"Shadow Man"
by
Egggod


Ήταν ένας άνθρωπος.
Να ξεκινήσω έτσι την ιστοριούλα. Να μετρήσω κάθε λέξη και να μου δώσεις την προσοχή σου γιατί κάθε γαμημένο πράγμα που λέω πρέπει να το αναλύω.
ΉΤΑΝ
γιατί δεν είναι πια.
ΈΝΑΣ
γιατί είναι ένας ενώ θα ήθελε πολύ να είναι δύο.
ΆΝΘΡΩΠΟΣ
γιατί τον καταράστηκε η Μωμπ και δεν ήταν σκύλος ή ψαράκι ή μια γαμημένη πέτρα σε ένα σκωτσέζικο λιβάδι.

Και αυτός ο άνθρωπος μια μέρα περπατούσε σε έναν εξοχικό δρόμο και ξαφνικά σταμάτησε να περπατάει. Κοίταξε γύρω του και συνειδητοποίησε το τοπίο που τον περιέβαλε. Και τον τρόμαξε η ομορφιά, έγινε η ομορφιά δίνη και τον ρούφηξε. Πράσινα λιβάδια και δέντρα αιώνια και μια λίμνη στον ορίζοντα, καθρέφτης του ουρανού. Πουλιά να κρύβονται σε δροσερά κλαδιά και χορτάρι που μυρίζει γέννηση και αέρας που ψιθυρίζει ερωτόλογα, είσαι εδώ; Σε έφερα καρδιά μου;
Χώμα βρεγμένο, νωπό που μοσχοβολάει. Σύννεφα. Όχι απειλητικά, αθώα. Από αυτά που θα ξάπλωνες με κάποια και θα τα έβλεπες να σχηματίζουν λαγουδάκια και λουλούδια. Ένα ρυάκι κάπου τραγουδάει.
Ένα φάντασμα παιδιού, τρέχει με έναν χαρταετό.
Ένα χαρούμενο σκυλί πηδάει μέσα στα χόρτα και κυνηγάει μικρά ζωάκια.

Στέκεται ο άνθρωπος- ο άντρας- και μένει σιωπηλός.
Και βλέπει

στάχτη παντού και καμένους κορμούς και μια στέρφα λίμνη.
Πτώματα πουλιών και σκελετούς από όνειρα. Βλέπει

τάφους και γοτθικά ξωκλήσια, να χτυπούν οι καμπάνες τους και να καλούν για προσευχή. Τι άλλο έχει μείνει; Η προσευχή είναι το σωσίβιο του άπιστου και η δικαιολογία του πιστού. Βλέπει μαύρο ουρανό και κόκκινα σαν αίμα σύννεφα. Το ρυάκι είναι από δάκρυα. Οι μυρωδιές είναι αμαρτωλές.

Έφυγε η καρδιά έξω απ' το σώμα.
Πήγε ταξίδι μακρινό και πήρε μαζί της αναμνήσεις, σάρκα και λόγια που ειπώθηκαν σε λήθαργο μέσα. Σε λήθαργο καλό, αποχαυνωμένο λήθαργο μετά από έρωτα.

Ένα κερί
ένα φιλί
και δάχτυλα μέσα στα μαλλιά μου.
Ένα μπουκάλι άδειο και καπνό στα πνευμόνια μου.

Θα σε ανταλλάξω με βρωμιά.
Θα σε ξεράσω σε σοκάκια πρόστυχα.

Και κάθε φορά θα σου ζητάω συγνώμη. Μέχρι να βαρεθείς τις δικαιολογίες μου. Μέχρι να βαρεθώ και γω εμένα και επιτέλους να πάω να βρω το λιβάδι που μου αξίζει.

Να σε καλέσω να το γιορτάσουμε μαζί....

4 comments:

Φαιδρα Φις said...

αδιανόητη σύλληψη...
η ευφυία σου είναι μερικές φορές τόσο τραγική...

δέξου έναν υπερτροφικό ωστόσο ανυπόκριτο θαυμασμό

σε φιλώ
καλημέρα

Eric Draven said...

Όμορφη γιορτή μου ακούγεται....

άμα θέλεις παρέα, ξέρεις που θα μας βρεις...


Να είσαι καλά αδερφέ.

Mona Sax said...

"κάθε γαμημένο πράγμα που λέω πρέπει να το αναλύω."
lololololo
lololololol
lololololool

Natalia said...

Για κάποιο λόγο με πόνεσε ό,τι διάβασα.....
Ελπίζω να είσαι καλά....