Tuesday, June 03, 2008

ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗ ΠΟΛΗ


Είμαι σε ένα ποτάμι δίπλα. Βράδυ. Γεμάτο φεγγάρι και το νερό ψιθυρίζει τελετές. Είμαι το νερό και οι ρίζες που με κρατάνε μακριά του.

Στέκομαι σε μια έρημο, πέρα μακριά κάτι κόκκινα βράχια, σκορπιοί τρέχουν να κρυφτούν από τον ήλιο. Είμαι η άμμος και η σκόνη και οι κάκτοι οι δροσεροί.

Η πόλη έχει αρχίσει να ψήνεται.
Οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να ψήνονται.
Βρίζονται τα πρωινά, την ώρα που ανοίγουν τα σαντουιτσάδικα στη 3ης Σεπτεμβρίου, αγριοκοιτάζονται στο μετρό, χωλαίνουν τα μεσημέρια που τα μπλουζάκια τους κολλάνε στις πλάτες τους, στραβώνουν οι άντρες με τους ακάλυπτους λαιμούς των κοριτσιών, κοιτάνε οι γυναίκες το πεζοδρόμιο ενώ τις χαζεύουν όλοι οι άλλοι τριγύρω.
Όσοι έρχονται στη πόλη, τρέχουν για δροσερούς καφέδες στη Πλάκα, αλλά και εκεί η ζέστη φτάνει.
Τα σκυλιά άρχισαν να λιώνουν στα πεζούλια.
Οι κολλημένες τσίχλες λιώνουν στην άσφαλτο.
Τα περίπτερα γεμίσανε με νερά.
Και κάποια συντριβάνια.

Δεν τη παλεύω αυτή τη πόλη τώρα.
Την λατρεύω αυτή τη πόλη.

Είμαι ένα παράθυρο σε μία συνοικία κρυφή, κάποιος στέκεται πίσω από μια αραχνοΰφαντη κουρτίνα και χαϊδεύεται. Είμαι ένα αεράκι στον ιδρωμένο του σβέρκο.

Είμαι γαρδένιες σε μπαλκόνια που θέλουν πότισμα.

Κοιτάω πίσω μου και βλέπω μια πόλη που δεν αντέχω.

Αρχίδια μάγκες.

Δεν μου φταίει η πόλη σε τίποτα.

Θα την φορέσω απάνω μου την πόλη και ό,τι φέρει μαζί της, θα πάω σε όλη την Ελλάδα να την ξεράσω και να την μοιράσω σε κομμάτια, να απλώσω τις μνήμες της πόλης σε άλλα καυτά μέρη, η μία ζέστη να βρει την άλλη και να γίνουν οι δύο ζέστες ολοκαύτωμα απάνω μου, να ιδρώσω από πυρετό και να κρυώσω τη νύχτα, να μην με χωράνε τα σεντόνια.

Κοιτάω πίσω μου και βλέπω απλά μία πόλη.
Απλά μία πόλη είναι.
Μέσα σε χιλιάδες άλλες.

Και ξέρεις κάτι;

Χαμογελάω.
Για πρώτη φορά μετά από καιρό.

Κοιτάω μπροστά μου και βλέπω μια πόλη.

12 comments:

EggGod said...

Τα λέμε ρε.
Θα τα λέμε.
Φιλούμπες τρελές

Tradescadia said...

Να φύγεις. Όλα μέσα μας είναι. Και ξέρεις, ο πυρετός είναι ιαμάτικός μερικές φορές. Φεύγει όλη η σκοτεινιά από μέσα και επέρχεται η κάθαρση. Μεγάλη αγκαλιά. Και μη ξεχάσεις τον ελέφαντα!

Eric Draven said...

και με το καλό να ξαναγυρίσεις, αφού έχεις μοιράσει τα κομμάτια (σου?) σε άλλες πόλεις και σε άλλους τόπους...

Να είσαι καλά.

Φαίδρα φις said...

να γυρίσεις γρήγορα,να προσέχεις

φιλιά

Loth said...

ΕΓΩ ΚΡΑΤΑΩ ΤΟ ΟΤΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ ΚΟΙΤΑΖΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ..ΚΑΛΟ ΔΡΟΜΟ.

Lucia said...

Να καλοπορεύεσαι.

tuco said...

καλό ταξίδι ρε φίλε. Δείξ' τους τι σημαίνει φως...

Νεράιδα της βροχής said...

από όπου και να δεις το μπροστά...

...μπροστά φαντάζει...

φιλιά βρόχινα...

Elemiah said...

Έτσι,ξαμολύσου,γαμώ.

Α, και be safe! :p

ceralex said...

Να χαμογελάς, να φεύγεις και να ξανάρχεσαι!

Καθησυχαστική η μυρωδιά σου γιασεμί..

Dearborn said...

Many days and pleasant nights Gunslinger...Warrior of the White...Farewell...

Lee said...

Παιρνω τσόφλι, αρχισες να ξεφλουδιζεις :)