Saturday, May 17, 2008

Το να έρπεσαι δεν είναι ακινησία


"And when I fall
I have the strength to learn the steps
And crawl into the pain
Sometimes the mirror is cruel"

Your chosen misery - Warrel Dane

Πόσο μου αρέσει το σκοτάδι μου. Να μείνω άπλυτος για δέκα μέρες, αξύριστος και βδελυρός, να μη με κοιτάει άνθρωπος. Τα ρούχα μου όλα τσαλακωμένα, δεν ξέρω να σιδερώνω. Πιάτα άπλυτα, σκουπίδια παντού, κάδρα ακίνητα στους τοίχους, να τα πετάξω όλα, να τους αφήσω κενούς τους τοίχους, σαν εμένα τώρα.
Πόσο με έχασα;
Είχαμε δει μαζί το Fountain. Για τον θάνατο μίλαγε, μία υπέρτατη και ιδανική συμφιλίωση μαζί του. Θυμάσαι;
Νεκρά μόρια με απαρτίζουν. Είμαι μία σκιά σε έναν ερημικό τοίχο που τρομάζει τους περαστικούς. Είμαι όλη μου η ζωή, αδιόρθωτη μα τόσο σωστή στο σύνολο της. Εγώ, που πάντα θα γελάω-
ουρλιάζω. Τις τελευταίες μέρες ουρλιάζω. Τώρα ουρλιάζω. Άργησα μη σου πω.
Πόσο με έχασα;
Το κεφάλι μου πονάει και η πλάτη μου είναι πιασμένη, θα με τρίψεις; Όχι. Θα πάρω ένα χαπάκι και θα ξαπλώσω. Θα μου περάσει. Πρέπει να αλλάξω τα σεντόνια και να ποτίσω τα λουλούδια. Πρέπει να βάλω στον εαυτό μου το καλό του το κοστούμι και να τον θάψω. Άλλος πρέπει να γίνω. Πέθανα.
Πέθανα μάτια μου.
Πέθανα.
Πέθανα.
Καρδιά μου, σε σκότωσα και σένα.
Ατύχημα στη εθνική και κοίτα αλλού. Ήπια πριν οδηγήσω και φύγαμε για ταξιδάκι τελεσίδικο. Κάποιος να πάρει τους συγγενείς μας. Τι έκανα; Χριστέ μου τι έκανα;

ΕΚΑΝΑ ΟΤΙ ΝΟΜΙΖΑ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ

Θα πάω να γαμηθώ και γω.
Με άλλα κορμιά να σβήσω ουλές. Στην αρχή θα τρέχω στο μπάνιο και θα κάνω εμετό. Δεν είναι το ίδιο άρωμα. Δεν είναι ο ίδιος ιδρώτας. Αλλά θα είναι κάτι ζωντανό. Τα πτώματα δεν είναι φτιαγμένα για να σμίγουν. Και άμα αυτό είναι σκληρό να το σκέφτεσαι, είναι σκληρότερο να το ζεις.
Τρομάξανε οι φίλοι. Τους δαγκώνω χωρίς να το θέλω. Όσοι καταλαβαίνουν θα μείνουν. Οι υπόλοιποι θα τρέξουν μακριά. Τι να κάνω;
έπεσα
έσπασα τα μούτρα μου
θα σηκωθώ
και όταν δεν το 'χω, θα με σηκώνουν άλλοι
έτσι πάει

Και άλλες φορές δεν πάει καθόλου. Είναι άδικο. Είναι άδικο να είμαι αυτός που είμαι, να νιώθω αυτά που νιώθω, να νιώθω γενικά. Είναι άδικο. Σε ποιον έφταιξα και τώρα πέφτουν οι σάρκες μου κάτω; Λήθη θέλω, αποχαύνωση και ηλιθιότητα, να είμαι ευτυχισμένος μέσα στο αβγό μου.

Να μιλήσουμε σοβαρά;
Με τρόμαξε ο καθρέφτης.
Βασικά με τρόμαζε πάντα και το ξέρεις, το κατάλαβες και δεν είπες κουβέντα. Σε μισώ. Σε μισώ τόσο πολύ που σ' αγαπάω.
Με αηδίασα κάποια στιγμή, ένα πρωί που έφτιαξα καφέ μόνος μου, έξω πρωί και ήταν νύχτα ακόμα. Και είπα να τα αλλάξω όλα.

Και θα το κάνω.
Μου το ορκίζομαι.
Πέθανα.
Με ακούς;

Άλλος είμαι, με αίμα γράφεται το καινούργιο μου όνομα.
Να φύγεις καρδιά μου.
Να γράψεις το καινούργιο το δικό σου όνομα με ό,τι θες εσύ.

Στην ονειροπύλη μου να μην ξανάρθεις.

Σε ευχαριστώ για τον παράδεισο.

Αλλά είναι η κόλαση μου που θα με κάνει καλύτερο, όχι τα πούπουλα. Και εκεί που πάω δεν είναι για σένα.

Κοίτα να δεις που τελικά και άθεος να είσαι, πιστεύεις.
Εδώ
τώρα
στο άδειο δωμάτιο
ένα πτώμα μπροστά σε ένα υπολογιστή ψιθυρίζει προσευχές
ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά και ξανά

ΑΒΓΟΘΕΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΠΙΑ

8 comments:

Tradescadia said...

Είναι ποτέ πολύ πρωί για δάκρυα; ...

noesis said...

Κενο


























































Πρεπει να γεμιζεις φιλε,μονο εσυ ξερεις τον εαυτο σου τοσο καλα και απο το λιγο που σε ξερω ειδα οτι μπορεις ;)

respect

djimDjim said...

I chose, and my world was shaken
So what?
The choice may have been mistaken
The chosing was not

Αυτοί οι στίχοι με συντροφεύουν από τότε που τους άκουσα. Δεν είναι παυσίπονοι, δεν είναι παυσίλυποι, είναι η αλήθεια. Και η αλήθεια δεν αντιμετωπίζεται, βιώνεται ως έχει.

Γι' αυτό και όλο λέω «εντάξει»...

Eric Draven said...

..................................
εύχομαι να μην συμβαίνει αυτό που ένιωσα οτι συνέβη με αυτό που διάβασα.

Κι αν όμως συνέβη, κι αν όμως αλλάξεις....
πάλι αβγόθεος θα είσαι.
είναι η ευχή και η κατάρα μαζί.

Να είσαι καλά.

Lucia said...

πονάει πολυ ρε γαμώτο............ δώσε χρόνο...βοηθάει, μαλακώνει λίγο τις γωνίες, "χαμηλώνει" τον θυμό και το παράπονο, γίνεται πιο ελαφρυά η ευθύνη...

Elemiah said...

Τί να πω γαμώτο μου, μπροστά στον αληθινό πόνο ενός ανθρώπου τι σκατά μπορείς να πεις, και μάλιστα από μέσο έμμεσο;


Καλά κουράγια ρε συ.

Mona Sax said...

na sou steilo to tixero mou string mpas ki arxisei na girizei allios?

ceralex said...

Αβγοθεε, το μαύρο κατοικεί σε μια μικρή στιγμή (μια τελεία) στον έντονο πορτοκαλί πυρήνα σου.
Ζωή...
Το λευκό φως σε περιβάλει.
Εκκολαπτόμενος έρωτας ζητάει τη λήθη. Για να καλύψει την απουσία του.

Να είσαι καλά..