Thursday, April 03, 2008

ΣΥΝΘΗΜΑ


Καμιά φορά βλέπεις πάνω σε τοίχους τα πιο ωραία συνθήματα.
Καμιά φορά δεν βγάζουν πολύ νόημα. Τα βλέπεις την πρώτη μέρα και δεν τα καταλαβαίνεις.
Μετά ξαναπερνάς από κει και τα βλέπεις με άλλα μάτια.
Και τότε τα συνθήματα στους τοίχους αποκτούν τη φωνή με την οποία φτιάχτηκαν.

Μεταξουργείο, απόγευμα.
Βροχερή μέρα.
Κάτι χαμίνια γυφτάκια τρέχουν ξυπόλητα στην άσφαλτο, μα πώς ζούνε αυτοί οι άνθρωποι; Σκουπίδια παντού, γατιά ανά δεκάδες. Παρκαρισμένα αμάξια πάνω στα μικρά πεζοδρόμια, μερικές γωνιές μυρίζουν κάτουρο, από άλλες δεν περνάς καν. Ένα τσιμπουριασμένο σκυλί έχει κουρνιάσει κάτω από ένα αμάξι, του σφυρίζω και με γράφει. Περπατάω και με νιώθω βαρύ, κάποιος έχει βγάλει το χρώμα από τα πάντα και μου φαίνονται όλα γκρίζα, ώχου μωρέ, και τι θα κάνω με τη ζωή μου, μπλα, μπλα.
Άσε να μην σκέφτομαι έτσι και χαμογέλα.
Στρίβω στη γωνία και με ξαναπιάνει η φλυαρία. Ναι άλλα άμα γίνει και αυτό εγώ θα κάνω έτσι και θα πω τότε αυτό και μπορεί και να τον πιω, δε γαμιέται, πωωω λέμε είναι όλα γκρίζα. Τρεις τύποι κάθονται σε ένα πεζούλι και τρυπιούνται.
Απλώνει τώρα η γκριζίλα και έχει φτιάξει κρούστα πάνω από τα μάτια μου, βλέπω μόνο σχήματα σε απόλυτο γκρίζο να κουνιόνται.
Σταματάω, δεν πάει άλλο έτσι, τα λέω αυτά ή τα σκέφτομαι; Να στρίψω ένα τσιγάρο, τι θα κάνω με τη πάρτη μου, πρέπει να χαλαρώσω λίγο, ο καιρός περνάει και θέλω να κάνω τόσα πολλά. Μία μαύρη γάτα.
Κάποιον να μιλήσω, ποιον να πάρω, δεν πάνε να γαμηθούνε όλοι;

Και εκεί βλέπω το σύνθημα πίσω μου. Με μεγάλα μαύρα γράμματα.

ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΥΡΙΣΕ Η ΠΟΛΗ ΑΓΑΠΗ

Χαμογελάω.
Κάτι σέρνεται στο παπούτσι μου.
Είναι ο μούργος κάτω από το αμάξι.
Τελικά με ακολούθησε.

Κοίτα τον χαζό που ξαπλώνει και μου κάνει χαρές μέσα στη μέση του δρόμου...

10 comments:

Tradescadia said...

Πάρε μια παλέτα χρώματα και χρωματίσου ρε λυκόπουλο!Το γκρι σε αγριεύει (αν και οι λύκοι οι πιο πολλοί γκρι είναι...) Και πάρε και μια αγκαλιά-σύνθημα για την υπόλοιπη μέρα. Η ζωή είναι όσο συναρπαστική την κάνουμε!

Kleine wolke said...

Όταν ο μούργος τρίφτηκε στο παπούτσι σου και χαμογέλασες, το γκρί έσπασε, έτσι δεν είναι; Νομίζω πως έτσι είναι... Αλλάζουμε χρώματα και συνεχίζουμε...
Καλό βράδυ :)

Loth said...

ΕΙΔΕΣ ΠΟΥ ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΧΡΩΜΑΤΑ..ΤΑ ΠΙΟ ΩΡΑΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΑΠΛΟ ΑΣΠΡΟ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟ.

ΑΑΑΧ ΑΜΑ ΜΙΛΑΩ ΕΓΩ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΜΕ ΑΚΟΥΕΙ, ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΣΑΣ ΤΟ ΚΑΝΩ ΣΕ ΠΑΝΤΟΜΙΜΑ???
ΜΠΑ Ε?
ΠΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ! ;P

ΝΟΤΑ said...

Ολοκαύτωμα έγινες και μόνο ο ... μούργος σε μύρισε.
Μίλησέ του...

EggGod said...

tradescadia: Thnx for the hug!!!
Συμφωνώ και επαυξάνω. Φιλιά.

kleine wolke: Οι μούργοι των δρόμων πάντα μου φτιάχνουν την διάθεση. Αν ποτέ τους εξαφανίσουν, η Αθήνα θα πεθάνει...
Καλημέρα

Loth: Εσύ τώρα βρε καρδούλα μου, πώς κατάλαβες οτι ΔΕΝ χρειάζονται χρώματα;...
Και btw, το άσπρο και το μαύρο; Χρωματάκια είναι και αυτά.
(σιγά μην συμφωνούσα)
Όσο για την παντομίμα...άστο καλύτερα.
Ας το κάνουμε σε σκιτσογραφίες ένα πράμα.
πφφφφτττ

νότα: Το 'πιασες. :)

Crazy Chef said...

burn motherfucker...burn)))))

tuco said...

Αν βάλεις φωτιά στη Βουλή, τι σκατά θα μυρίσει?
Ρητορική ερώτηση...

an205 said...

ΟΙ ΟΜΟΡΦΕΣ ΑΓΑΠΕΣ ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ

deadend mind said...

τι ευθραυστο πραγμα που ειναι η οπτικη.. ενα κλικ -πολυ συχνα παραλογο- και αλλαζει ο φακος μεσα απο τον οποιο βλεπεις τα παντα..

χρωματιστη εβδομαδα να εχεις :))

holidays in the sun said...

αγγελακας..
κατι μου τη σπαει,δεν ξερω τι,αλλα μονο γι'αυτο το στιχο τον παραδεχομαι

εχω την αισθηση οτι μου μυριζει καμμενο...