Monday, March 31, 2008

"ΣΛΙ, ΣΛΙ" ΚΑΙ "ΧΑΡ, ΧΑΡ"


Αγάπη είναι μία λέξη και ω, μπλα, μπλα και άντε τα βιολιά. Εμετός, εμετός, εμετός στην μούρη σου, χειροκρότημα, αυλαία.

Ας κάνουμε ένα delete σε ΟΤΙ γαμημένο νόημα έχουμε προσδώσει σε αυτή τη λέξη. Για να ακούσεις αυτό που έχω να σου πω, πρέπει να κάνεις το format ρε παιδί μου. Αλλιώς μη πας παρακάτω.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Έστω ότι παθαίνω αμνησία + δεν έχω την παραμικρή ιδέα τι σημαίνει αγάπη = κάποιος πρέπει να μου πει τι είναι αυτό το πράμα.

Οκ;
Άναψε τσιγάρο και άραξε. Ωμός θα είμαι γιατί έτσι είμαι απόψε. Λουλούδια αύριο, που θα 'χει βρέξει και θα μυρίζουν πρωί.
------

Κάποτε υπήρχαν κάτι αμοιβάδες.
Κουνιόντουσαν μέσα στο νερό και ήταν πλήρεις. Μετά βγήκανε στη στεριά και ανεβήκανε στα δέντρα και τρώγανε πορτοκάλια. Ζευγαρώνανε σαν τους πούστηδες γιατί έτσι έπρεπε. Όχι οι αμοιβάδες, τώρα είμαστε στους πιθήκους.
Δεν έχουν συναισθήματα παρά μόνο τα βασικά. Πόνο, λύπη, χαρά, φαΐ, σκατά, γιούπι.
Μετά, μία μέρα εκεί που κάθονται σε ένα κύκλο και τρώνε κατουρημένα μπανανόφλουδα, ξυπνάει μέσα τους, αυτό που τους κάνει ανθρώπους, κάτι που τους ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα ζώα.
Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ
Και λέει ο αρχηγός, εκεί που τρώνε τα κατουρημένα μπανανόφλουδα, πω ρε να είχαμε τώρα και κανά μελίσσι για επιδόρπιο. Και ξαφνικά πέφτει σιωπή και όλοι χαμογελάνε. Όλοι φαντασιώνονται το χοντρό μελίσσι. Έτσι γεννήθηκε η φαντασία. Έτσι γεννιέται και ο άνθρωπος μαζί.
Και εκεί που κυνηγάνε το μαμούθ με κλαριά, λέει ένας μάγκας, ρε, δεν βάζουμε στην άκρη τους κοφτερό βράχο που κάνει "σλι, σλι" όταν μπαίνει σε σάρκα;
Και εκεί που βρέχονται και τουρτουρίζουν σαν ηλίθιοι, λέει ένας, ρε, δεν τυλιγόμαστε με το δέρμα του μαμούθ που φάγαμε με τα ραβδιά που κάνουνε "σλι, σλι";
Και εκεί που κάθεται ένας τύπος και κοιτάει τον τοίχο της σπηλιάς του, αρπάζει ένα κλαρί και ζωγραφίζει ένα μαμούθ και τύπους γύρω του να το σκοτώνουν.

Με ραβδιά που κάνουνε "σλι, σλι".

Φαντασία.

Την κοιτάζει μέρες τώρα, είναι κοντά στην ηλικία του. Όταν γυρνάει από κυνήγι, πάντα είναι κάπου κοντά με αγωνία να δει αν γύρισε αυτός. Στη μεγάλη σπηλιά που κοιμούνται, όταν οι μεγάλοι κάνουνε "χαρ, χαρ" και γαμιόνται, αυτή τον κοιτάει με επιθυμία και του δείχνει τα λαγόνια της. Του καθαρίζει το τρίχωμα από τη πλάτη και μετά του κρατάει το χέρι και αυτός αφήνει το δικό του εκεί, δεν πάει να τρέξει με τους άλλους, κάτι άλλο γίνεται εδώ και του αρέσει πιο πολύ, αυτή τον κοιτάει συνέχεια αλλά όχι όπως κοιτάει τους άλλους.
Τώρα είναι αυγή.
Έχουνε ξεγλιστρήσει την ώρα που όλοι κοιμούνται, λες και αυτό που κάνουνε είναι κακό. Κανείς δεν τους είπε ότι είναι κακό. Απλά είναι για τους δυο τους μόνο.
Για αυτό οι ερωτευμένοι κρύβονται στην αρχή.
Είναι μέσα στα δέντρα και τρέχουνε, την κυνηγάει και την βαράει σιγά, εκείνη βγάζει ήχους γέλιου, το πρώτο γέλιο σε μια παλιά αυγή. Σταματάνε δίπλα σε ένα μεγάλο σημάδι στο έδαφος, πατημασιά είναι από κάτι. Εκείνη φοβάται.
Ασυναίσθητα αρπάζει το χέρι του.
Γυρνάνε ο ένας στον άλλον.

Τον κοιτάει στα μάτια και στο πρωτόγονο μυαλό της, ξυπνάει η νότα μίας σκέψης.
"Φοβάμαι, τρέμω, αλλά χίλιες φορές να με πάταγε το τέρας αυτό παρά να σε δω να παθαίνεις κάτι, θέλω να κοιμάμαι αγκαλιά μαζί σου και να γεννήσω παιδιά από σένα, θέλω όταν γυρνάς από το κυνήγι να έρχεσαι σε μένα να σε μυρίζω, μας βλέπω μακριά, είσαι ο μισός μου."

Την κοιτάει στα μάτια και βλέπει όλα αυτά.
Και νιώθει
για πρώτη φορά
ένα συναίσθημα.
Τι;
Σβήσε τσιγάρο και άκου.

Ότι κυνηγάω και ότι παλεύω καλά, μπορούν να το πούνε όλοι. Με βλέπουνε στο φως της μέρας να τα κάνω όλα αυτά και τα ξέρουνε. Είναι μάρτυρες του ποιος είμαι. Εκεί έξω.
Αλλά δεν είμαι μόνο αυτό.
Εδώ μέσα έχω μεγάλα θαύματα να μοιραστώ, γεννιούνται κόσμοι μέσα μου και ήλιοι, μπορώ να πεθαίνω και να ξαναγεννιέμαι και κανείς να μην το καταλαβαίνει.
Αν δεν έχω εσένα να είσαι μάρτυρας του μέσα μου, το μέσα μου δεν υπάρχει.
Και έτσι θα πέθαινα για σένα.
Και έτσι θα σου δώσω τα πάντα.
Γιατί χωρίς εσένα, δεν μπορώ να ΦΑΝΤΑΣΤΩ το μετά μου.
Φαντασία.


Φαντασία, αυτό που μας χωρίζει από τα ζώα.

9 comments:

Baby Lemonade said...

Καθηλωτικός, όπως πάντα. Είναι το Ένα η Φαντασία με την Αγάπη.

ΝΟΤΑ said...

Ούτε τσιγάρο πρόλαβα να ανάψω, ούτε τσιγάρο πρόλαβα να σβήσω.
Και εδώ που κάθομαι και σε διαβάζω λέω: ρε και να έπιανε όλους αμνησία, ρε και κάποιος να έπρεπε να μας πει από την αρχή τι είναι αγάπη, ρε και να διάβαζαν όλοι αυτό που διάβασα εγώ, ρε και να μην υπήρχαν τα ... λουλούδια. Μόνο ωμή "φαντασία".

Loth said...

ΤΟ ΜΕΣΑ ΖΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕΙ Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥ ΑΛΛΟΥ,ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΟΜΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΚΙ ΕΣΥ ΝΑ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙ.
ΩΡΑΙΟΣ ΚΥΚΛΟΣ..ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΜΟΙΡΑΖΕΣΤΕ.

ΠΑΕΙ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΡΕ ΚΑΗΚΕ..

Φαίη said...

Να κάνω το σπαστικό που χαλάει την ατμόσφαιρα;

Ας το κάνω.

Αν με την λέξη "φαντασία" εννοούμε την ικανότητα του να σκεφτόμαστε το μέλλον και το τί θα μπορούσε να συμβεί σε αυτό, τότε αυτό είναι κάτι που το μοιραζόμαστε με - κάποια - ζώα.

Don't get me wrong, μού άρεσε το κείμενο. Απλά αναρωτιέμαι τί έχει μείνει να μας χωρίζει απ' τα ζώα πια. Συνείδηση του εαυτού έχουν, ανγνωρίζουν τους άλλους και τους ίδιους, η μνήμη τους μια χαρά δουλεύει, εργαλεία φτιάχνουν, προβλήματα λύνουν...Εντάξει όχι όλα, αλλά υπάρχουν ( δες το τελευταίο τεύχος του Αγγλόφωνου National Geographic).

Τι απέμεινε;

Το γέλιο ίσως.


Την καλησπέρα μου. :)

tuco said...

Μας τη λες κανονικά ή μου φαίνεται ρε φίλε...
δηλαδή, εμείς οι κοινοί θνητοί, που στερούμαστε φαντασίας- συγκριτικά με αυτό που διάβασα-, είμαστε ζώα? μαϊμούδες-πουστάκια? μάλλον, ε...

Υ.Γ. καλά, μην το πάρεις και σοβαρά το σχόλιο. Όλοι γνωρίζουν ότι...
TUCO RULES!!!!!!!!!!

Φαίδρα φις said...

συγκινητικός ο φαντασιακός κίνδυνος...

φιλιά

EggGod said...

baby lemonade: Έτσι πιστεύω.Τώρα ξέρω γω...Θενκς :)

νοτα: μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε το ίδιο και με άλλες έννοιες....

Loth: Θα σου πάρω πακέτο...;)

φαίη: Σωστή σε βρίσκω. Μία διόρθωση. Τα ζώα δεν έχουν φαντασία, έχουν υπολογιστική νόηση, δηλ. αν βάλω αυτό το ξύλο εκεί-θα μπορέσω να σκαρφαλώσω μπλα μπλα. Φαντασία είναι όταν υπολογίζεις πράγματα που δεν είναι υπαρκτά, όπως τον εαυτό σου με παιδιά ή μεγάλο καλλιτέχνη ή μία παραμυθένια πολιτεία μπλα μπλα.
Το χιούμορ σίγουρα είναι διαφορά και το πιστεύω αυτό.
Οπότε ναι. Και το γέλιο.

tuco: Τώρα, το "πουστάκια" γιατί ένιωσες την ανάγκη να το βάλεις; Θες να μας πεις κάτι;....Χμμμμμμμμ


φαίδρα φις: Θενκ γιου! ;)

Kleine wolke said...

Μου άρεσαν πολύ αυτά που είπες για το μέσα μας, πως δεν υπάρχει εαν δεν έχουμε ενα μάρτυρα να βλέπει τι γίνεται εκεί μέσα..και μου άρεσε ο τρόπος που συνέδεσες την αγάπη και τη φαντασία :)
Υπέροχο το φιλί του Klimt μαζί με το κέιμενό σου :)

EggGod said...

kleine wolke: Να 'σαι καλά. Klimt, απλά λατρεύω...