Friday, March 28, 2008

ΚΡΑΣΑΡΙΣΜΑ


Στέκεται στη μέση της κουζίνας σαν χαμένο παιδί σε αγορά. Απόγευμα είναι, το φως του ήλιου κάνει τα μόρια της σκόνης στο σπίτι να παίρνουν φωτιά και να χορεύουν μανιασμένα. Στο δεξί του χέρι ένα μαχαίρι. Αιώνες πριν ξεκίνησε να κόβει μία σαλάτα, τώρα το μαχαίρι βρεγμένο στάζει νερό στο πάτωμα, γιατί το κρατάει, γιατί στέκεται εκεί;
Προχωράει λίγο, βγαίνει από την κουζίνα και κοιτάει την εξώπορτα. Το κλειδί είναι γυρισμένο, η αλυσίδα ασφαλείας περασμένη στη θέση της. Το σπίτι είναι ήσυχο, κάποιος του μίλησε ή του φάνηκε; Κρατάει την ανάσα του για να ακούσει καλύτερα. Ησυχία. Ένας πίνακας στο σαλόνι είναι λίγο στραβός, πρέπει να θυμηθεί να τον ισιώσει.
Διάδρομος.
Σκιά ήρεμη. Σε λίγο θα χρειαστεί να ανάψει τα φώτα στο σπίτι.

Χωρίς να καταλάβει πώς, φτάνει στο δωμάτιο του, είναι σκοτεινό. Χωρίς να καταλάβει πώς, πέρασαν τα χρόνια και μένει σε ένα άδειο σπίτι, κόβει σαλάτες και τις τρώει μόνος του, περιφέρεται στα δωμάτια και ψάχνει-
-κάτι.
Ξαπλώνει στο κρεβάτι με τα ρούχα, αγκαλιά με το μαχαίρι. Με την άκρη του ματιού βλέπει ένα σώμα ξαπλωμένο δίπλα του. Γυρνάει να δει και βλέπει μόνο τα σκεπάσματα. Σκοτεινιάζει γρήγορα, πόση ώρα κοιμάται;

Σηκώνεται και πάει μπροστά από τον καθρέφτη του μπάνιου. Κρατάει ακόμα το μαχαίρι.

Σε όλη την πολυκατοικία έχουν ανάψει φώτα στα παράθυρα εκτός από ένα διαμέρισμα. ...





Ώχου μωρέ, θα τα ανάψει μετά. Τώρα απλά περνάει μία κρίση.

6 comments:

Φαίδρα φις said...

χαμένο,αθώο,ακατέργαστο,απαγίδευτο...

καλημέρα

Lee said...

Αφου το ξερει, όλα καλά.

ΝΟΤΑ said...

Σκέψου να ήταν όμως γεμάτο το διαμέρισμα με κόσμο, με κόσμο δικό του, τα φώτα να ήταν αναμμένα και αυτός, αυτός να πέρναγε απλώς μια κρίση.
Τότε δεν θα ήταν καθόλου απλό.
Την καλησπέρα μου

EggGod said...

φαίδρα φις: Θενκς. Καλημέρες :)

Lee: Ναι μωρέ.

νότα: Καλώς ήρθες. Μόνος ανάμεσα σε πολλούς...δύσκολο....

deadend mind said...

είναι παρηγοριά το μαχαίρι;

EggGod said...

deadend mind: Όχι...κακιά συνήθεια....