Friday, November 16, 2007

UNDER THE INFLUENCE


Σιωπή

Κατέβηκε βράδυ από το μετρό κ έβαλε τα ακουστικά του, να του κάνουν παρέα, θα το 'παιρνε με τα πόδια μέχρι το σπίτι, ωραία βραδιά. Καθαρός αέρας. Λίγα φώτα.

Προχώρησε καμιά 20ριά μέτρα και σταμάτησε να περπατάει, έβαλε τα κλάματα. Κάποιος πέρασε και αυτός έκανε ότι περπατάει, χωρίς να τρέχει τίποτα, ρεζίλι θα γινόταν. Στην επόμενη γωνία δεν υπήρχε φως στον δρόμο, ήταν μία σκοτεινή κηλίδα μπροστά του. Στάθηκε μέσα στο σκοτάδι και έκλαψε με λυγμούς. Μα τι τρελό! Η μουσική να παίζει στα αυτιά του και αυτός να κλαίει μέσα στην μέση του δρόμου.

Χα, χα, τι χαζό!

Περπάτησε λίγο παραπάνω και τα αστεράκια του φαίνονταν σαν μικρές πεταλουδίτσες, πήγε να τις πιάσει και μπαμ! έπεσε με μιας κάτω και μπουχου πάλι.
Μα τι παρανοϊκό, να κλαίει και να έχει πέσει κάτω σαν μικρό παιδάκι έτσι ξαφνικά, τι του συμβαίνει;

Λο-λα να ένα ΜΗ-λο.

Δεν είναι καλά, τρελλαίνεται; Μήπως χρειάζεται φάρμακα; Πω πω ένας ιππο-πόταμος. Μήπως θα λένε να ένας τρελλός; Τι φταίει;

Με ωραίες εικόνες και λουλουδάκια, φαντάσου το όλο αυτό.
Καλά μιλάμε τώρα που γράφω η γάτα μου έχει ξεράσει 6 φορές.
Βάρκα θα χρειαστώ...

13 comments:

Tradescadia said...

"Μήπως θα λένε να ένας τρελός;". Μάλλον θα λένε, "να ένας που τολμά να κοιτάξει μέσα του και δε φοβάται να κλάψει μπας και λιώσει από τα δάκρυα". Καλημέρα!

karyatida said...

φωνή μινόρε, μαύρο φόντο, αλλά... άσπρα γράμματα!

φιλιά :)

it is said...

Shut up and enjoy it... Όλα μέσα είναι... τι πάει να πει τρελός? και ποιος καριόλης θα το κρίνει αυτό ρε? φάρμακα χρειάζονται μπονο όταν αποφασίσεις εσύ πως τα χρειάζεσαι... κατά τ'άλλα μπορείς να βρεις τα δικά σου φάρμακα...
I WILL spank you αν δε νιώσεις και αν δε βρεθούμε... φιλάκια.

deadend mind said...

εγώ λέω speak up and make the best out of it..
και ζήτω οι τρελοί! (ευλογάω τα γένια μου τώρα)

an205 said...

Τι την τάισες;;;
Την γάτα...

noesis said...

Hi..Βασηκα το τρελο ειναι πολυ σχετικο.Ολοι εχουμε την τρελα μεσα μας!!Εγω γουσταρω που μου βγενει καμια φορα!!Μπορει βεβαια να μην κλαιω αλλα κανω αλλα!!Αστα τωρα που το σκεφτομαι ειμαι για δεσημο..Και ειμαστε πολυ ρε γαμοτο..χεχε.. :))

Υ.Γ. Ειχα κανει οταν ειμουν φανταρος σε μια σκοπια απο της 12 μεχρι της 3 σχεδον ενα πακετο!!!Ναι ναι κοιταγα την θαλασα απο το βουνο και χαθηκα!!Ουτε στις εφοδους,ουτε στα περιπολα το πεταξα απο τα χερια μου..Μηλαμε για το σκαλωμα!!Η θαλασσα και το τσιγαρο...Αστα αρχιζω και θυμαμε.. ;)))

dim said...

Χρησιμοποιώ ένα δυσάρεστο συναίσθημα, σαν σφυρί για να συνθλίψω μια ιδέα που θα με βάλει σε περιπέτειες. Άλλοτε πάλι, σφίγγω καλά τις βίδες ενός συναισθηματικού μηχανισμού που κινδυνεύει να καταρρεύσει εξ’ αιτίας μιας αποτυχίας. Έτσι, βλέποντας το συνοθύλευμα των σκέψεων που με κατακλύζει μπορώ να το αντιμετωπίσω. Έχουμε δουλειά, λέω στον εαυτό μου. Να καρφώσουμε, να βιδώσουμε, να σφίξουμε... Ψάχνω και βρίσκω κατσαβίδια συναισθημάτων, ανοιχτήρια καρδιών, κλαδευτήρια ιδεών, πινέλα με αποχρώσεις συναισθημάτων.
Μια συμβουλή: αν μια σκέψη είναι σφηνωμένη άσχημα, σπάστε την σε κομμάτια και πετάξτε την. Διατηρείτε πάντα ένα εύγλωττο κενό, καθαρό από προκαταλήψεις, προφάνειες, ιδεοληψίες, ευκολίες και λοιπά γεμίσματα.

Crazy Chef said...

μηπως διαβασε πολλες φορες τον ουριηλ? λεμε τωρα.......

Mee said...

παρομοια σκηνικα μου συμβαινουν κι εμενα αλλα δεν σκεφτομαι τι μου φταιει. ...ειναι απο τις λιγες στιγμες που νιωθω κατι και δεν νιωθω νεκρη.Σου ευχομαι να μην το χασεις ποτε αυτο

Lee said...

Οταν μου συμβαινει ειναι συνηθως βραδυ πριν κοιμηθω. Στο δρομο το παιζω κιουρία. Ειναι λυτρωση το κλαμα. Ακομα κι οταν δεν ξερεις γιατι κλαις. Εγω προσωπικα κοιμαμαι σαν πουλάκι μετα.

Η γατούλα συνηλθε?

Αντε βρε, και καλη πρεμιερα την Πεμπτη (η τριτη σου για φετος). Να μου προσεχεις την κομμωτρια απο τα Καμίνια ;)

φεγγαραγκαλιες said...

να ενας που δεν προσεχει την γατα του κι ολο ξερναει..μπλιαχχχ!!
:)

Crazy Chef said...

που σαι ωρεεεεεεεεε????????

Lee said...

ειδα τα βιντεακια χτες, και εχω παθει πλακα με τα ρομποτακια.... Μπραβο ρε!!!!