Monday, November 26, 2007

ΓΛΥΚΙΑ ΑΝΑΣΑ-ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ ΚΟΡΥΦΗ


Σώμα σπασμένο.

Σαν να είσαι σε μία υποθαλάσσια σπηλιά η οποία αρχίζει να καταρρέει. Πρέπει να κολυμπήσεις 50 μέτρα μέσα σε ένα στενό πέρασμα για να βγεις στην επιφάνεια αλλά με το που βουτάς, καταλαβαίνεις ότι δεν έχεις πάρει αρκετό αέρα. Με το που βουτάς. Αλλά δεν έχεις επιλογή. Συνεχίζεις να κολυμπάς.

Σαν να κάνεις ελεύθερη αναρρίχηση σε ένα επικίνδυνο βουνό και κάπου στα μέσα οι μυς σου καίνε, σε προδίδουν. Αλλά δεν έχεις επιλογή. Μόνο πάνω έχει εδώ που έφτασες. Τι θα κάνεις; Θα αφήσεις τα χέρια σου; Δεν παίζει.

Κούραση beyond belief.
Κλεμμένος ύπνος.
Αλλά κάπου πάει όλο αυτό ε;

Βασικά, σε αυτή τη περίοδο του εξαντλητικού ερημιτισμού, έτσι και τύχει να γυρίσεις το κεφάλι σου λίγο δεξιά, βλέπεις και άλλους κολυμβητές, και άλλους αναρριχητές. Κάπου μαζί θα φτάσετε. Το νόημα θα το βρεις μαζί τους. Η λυτρωτική ανάσα μετά τη βουτιά, θα γεμίσει όλων τα πνευμόνια. Στην κορυφή θα ουρλιάξεις από έκσταση ΜΑΖΙ τους.

Ομάδα.
Αγέλη.
Ο μόνος τρόπος να είσαι.

Και η γνώση, ότι κάπου στην πορεία, κάποιοι έμειναν πίσω. Κρύφτηκαν στη σπηλιά τους, στη ψεύτικη ασφάλεια, σε ένα αβγό που από καιρό έχει βρομίσει. Δεν πειράζει. Περισσότερος χώρος για αυτούς που αξίζουν να είναι συνοδοιπόροι σου.
Αυτή τη φορά, τα τσόφλια μου εγώ τα κάνω κιμωλία και ζωγραφίζω.

Σώμα σπασμένο.
Ανείπωτη σωματική κούραση.
Ψυχολογία τέλεια.

9 comments:

Lee said...

Πως πανε τα δεκατα? Την σουπα που σου ελεγα, την εφαγες τελικα?

Πρεπει να το δεις το βιντεακι. Θα σου δωσει την εξτρα αναπνοη που χρειαζεσαι και την μυικη δυναμη για την κορυφη :)

Crazy Chef said...

κι αμα κοιταξεις προς τα κατω θα δεις χερια, αλλα να προσπαθουν να σε σπρωξουν κι αλλα να σε τραβηξουν στο κενο...πιασε χερι))))

Tradescadia said...

Δε μπορώ να σου περιγράψω με λόγια, πόσο πολύ τα νιώθω αυτά που γράφεις. Κι εγώ εκεί είμαι, στη σπηλιά, χωρίς ανάσα. Μόνο που μου λείπει η τέλεια ψυχολογία...

deadend mind said...

ακόμα κι αν δεν γυρίσεις το κεφάλι σου, μπορείς να ακούσεις τα χειροκροτήματα και τις επευφημίες.
καλή συνέχεια :)

tuco said...

Καλά που μου το 'πες...από 'δω και πέρα, είτε σε βουνό, είτε σε θάλασσα, θα κουβαλάω μπουκάλες οξυγόνου μαζί μου
(Ξέρω...κλέβω λίγο, αλλά θα σας δω απέναντι)

EggGod said...

Lee: Σούπα δεν έφαγα αλλά με στάνιαρε λίγος ύπνος. Τα βιντεάκια τα θέλω λέμεεεεεε.

crazy chef: Δώσε λέμε αρχηγέ. Βαρέθηκα τη μούχλα. Και το δήθεν. Τα λέμε πάνω.

trade: Δυστυχώς κ με πολλή λύπη οφείλω να σου πω πως η ψυχολογία έρχεται τελευταία. Μέχρι τότε είναι μόνο κολύμπι-αναρρίχηση. Χτυπιέσαι σε βράχια, σου τελειώνει η ανάσα κ συνεχίζεις. ΑΛΛΑ ΒΓΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΑΜΗΜΕΝΗ ΤΗ ΣΠΗΛΙΑ. Με αγάπη ε; ;)

deadend mind: Και σιωπή να άκουγα πάλι θα χαμογέλαγα. Αλλά σε πιάνω.

tuco: Ωραίος. Πρόσεξε μην πάρεις τις μπουκάλες με το ήλιο γιατί όταν θα φτάσουμε κ οι υπόλοιποι απέναντι, έχεις να φας πολύ δούλεμα. ;)

Loth said...

ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΕΛΕΙΑ, ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΚΟΡΜΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ Η ΚΟΡΥΦΗ..
ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΕΧΕΙΣ ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗ ΦΤΑΣΕΙΣ..ΑΝΤΕ! ;)

Tradescadia said...

Egggod dearest, τα σέβη μου για την ειλικρίνεια! Με πέτυχες την πρώτη μου μέρα στο φως! Καλημέρες!

noesis said...

Και αυτοι που δεν μπορουν να τα καταφερουν δεν λυτρονονται?(Καλο?)το πρεπει αλλα ευτηχως εμεις σε γενηκες γραμμες οριζουμε την σημασια του..