Thursday, October 25, 2007

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΙ ΤΟΥ ΟΥΡΙΗΛ (Γ)


Αιωνιότητα (η) 1. Διάρκεια χωρίς αρχή και τέλος, χωρίς χρονικό περιορισμό, ο άπειρος χρόνος 2. Το απώτατο μέλλον, η ασαφής κατάσταση στην οποία θεωρείται ότι εισέρχεται ο άνθρωπος μετά τον θάνατο.
Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ -ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ
-
Η ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

Λευκός θόρυβος.
Μπήκε σε ένα σούπερ μάρκετ, χωρίς λόγο. Η μουσική από τα ηχεία, λευκός θόρυβος. Πήρε ένα βαζάκι με πιπεριές, καυτερές. Το άνοιξε και έβαλε μία στο στόμα του, να καεί, να πληγωθεί. Μία υπάλληλος του έκανε παρατήρηση. Έφυγε και πήγε σε ένα πάρκο, κοντά στο σπίτι του όλα αυτά. Οι άνθρωποι γύρω του, λευκός θόρυβος. Ζευγάρια και μαμάδες με παιδιά, ζωντόβολα που παίζανε ποδόσφαιρο. Τα κοίταγε και δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε έπαιζε αυτός ποδόσφαιρο, πότε ήταν που δεν τον απασχολούσαν πράγματα. Κάπνισε με σκυμμένο κεφάλι, τα μαλλιά του να κρύβουν το πρόσωπο του. Το κινητό του κλειστό, να μην τον βρίσκουν. Θα τον έβρισκαν έτσι και αλλιώς όταν ερχόταν η ώρα. Πότε γέρασε; Δεκαεφτά χρονών, να είναι εξήντα, ντροπή.
Θες να μην το ορίσουμε; Πες το κατάθλιψη γονιδιακή, μαυρίλα από διαλυμένη οικογένεια ή γκόμενα που τον κεράτωσε. Πες το χαλασμένη μηχανή κάπου βαθιά, ελαττωματική καρδιά. Το θέμα είναι ότι αυτός ο μαλλιάς που κάθεται σε εκείνο το παγκάκι, σήμερα το βράδυ θα τελειώσει την ζωή του.
Δεν σκέφτεται τίποτα.
Λευκός θόρυβος οι σκέψεις του.
-
Ο Ουριήλ γονάτισε στην παγωμένη άμμο, άδειος, κενός, κουρασμένος. Το σώμα του δεν είχε άλλη δύναμη να προσφέρει, τα άκρα του κρεμασμένα σαν νεκρού. Το πρόσωπο του ιδρωμένο και χλωμό. Κρύο. Νύχτα.
Γονάτισε με έναν αναστεναγμό, σαν κάποιος που ξυπνάει και τεντώνεται, σαν κάποιος που ξέρει ότι πεθαίνει. Έγειρε το κεφάλι του ψηλά. Αστέρια παντού. Κενή ομορφιά που δεν μιλάει στην άδεια του καρδιά. Μπήκε στην έρημο να μυηθεί. Αλλά απέτυχε και τώρα, γονατισμένος παραδίνεται.
Μέσα στο μυαλό του, μία επιθυμία μόνο. Να τελειώνει με αυτήν τη ζωή, να φύγει για ότι τον περιμένει μετά. Ένας νέος άνθρωπος στο απόλυτο τέλος. Κάποιος που ξέρει ότι το εννοεί. Να θέλει να ΜΗΝ είναι άλλο. Ήρθε και στάθηκε ο Θεός μπροστά του, με την μορφή αγοριού. Του μίλησε όπως μιλάνε οι πατεράδες.
-
Γύρισε σπίτι μόλις βράδιασε. Η μάνα του κάπνιζε και έβλεπε τηλεόραση.
"Ήρθες;" χωρίς να τον κοιτάξει.
Πήγε στο δωμάτιο του και έπιασε την κιθάρα του. Την ψευτογρατζούνισε αλλά δεν βγήκαν νότες, λευκός θόρυβος μόνο. Κοίταξε τα πράγματα του με βλέμμα κενό. Πήγε στο μπάνιο και γδύθηκε, κοίταξε τον εαυτό του γυμνό. Καμιά αγάπη- ντροπή για έναν νέο γέρο στην ηλικία των δεκαεφτά. Ξαναντύθηκε και έκλεισε το φως στο δωμάτιο του. Βγήκε από το σπίτι χωρίς να του μιλήσει η μάνα του. Δεν της μίλησε και αυτός, αλλά κλείνοντας την εξώπορτα τον έπνιξε ένας κόμπος στον λαιμό. Ανέβηκε στην ταράτσα του σπιτιού. Πέντε ορόφους πάνω. Την ταράτσα που ήταν πάντα ξεκλείδωτη.
-
"Τι θες Ουριήλ; Τι ζητάς εδώ που έχεις φτάσει;" Η φωνή του Θεού ήρεμη, ένας γονιός.
"Να εισέλθω στο ΕΙΝΑΙ σου για πάντα πατέρα. Πέρασα τις δοκιμασίες της ψυχής. Έθαψα τους νεκρούς μου και συγχώρεσα. Πέρασα τις δοκιμασίες του σώματος. Άπειρες μέρες χωρίς τροφή ή νερό. Και τώρα είμαι έτοιμος για την αιωνιότητα. Αυτό ζητάω. Αυτό θέλω."
-
Ακούμπησε στο κάγκελο και κοίταξε κάτω. Μία κοιμισμένη πόλη, ο θόρυβος της λευκός. Άναψε ένα τελευταίο τσιγάρο. Αν μάθαινε η μάνα του ότι καπνίζει, θα τον σκότωνε. Χαμογέλασε.
Όσο κάπνισε, σκέφτηκε ονόματα και πρόσωπα. Σκέφτηκε μουσικές και έρωτες. Και όλες του οι σκέψεις, λευκός θόρυβος. Πέταξε το τσιγάρο και ανέβηκε στο σιδερένιο κάγκελο.
"Αντίο" είπε με βραχνή φωνή. Σε ποιόν το είπε; Ο αέρας μονάχα τον άκουσε.
-
"Να φύγεις θες απ' την ζωή, να γίνεις αρχάγγελος στο πλευρό μου."
"Ναι πατέρα"
"Να απαλλαχτείς από αυτόν τον επίγειο πόνο, την αδικία και την οδύνη."
"Ναι πατέρα"
"Να είσαι για πάντα όπως εγώ. Αιώνιος."
"Ναι πατέρα."
"Είσαι σίγουρος Ουριήλ; Η αιωνιότητα είναι που ζητάς;"
Ο νέος σώπασε για λίγο. Κοίταξε γύρω του. Να πεθάνει, ναι. Να φύγει, ναι.
"Ναι πατέρα"
Το αγόρι έσκυψε το κεφάλι του απογοητευμένο.
"Μία λέξη θες Ουριήλ. Αυτό που σημαίνει, το είχες πάντα."

Και έφυγε από δίπλα του ο Θεός.
Και ο Ουριήλ, έζησε. Μέχρι τον θάνατο του.
-
Πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα. Δεν κούνησε απ' την θέση του. Ένα βήμα για να λυτρωθεί αλλά δεν το έκανε.
Βαπτίστηκε εκεί, πάνω στο κάγκελο. Ο λευκός θόρυβος χάθηκε από τα αυτιά του. Άρχισε να ακούει τον άνεμο που τραγουδούσε. Κάτω μακριά, δύο γάτες τσακώνονται. Ένα αμάξι περνάει. Φαγητό μυρίζει από κάποιο σπίτι. Η ανάσα του κοφτή. Κάτι παθαίνει τώρα ο δεκαεφτάχρονος, κάτι φεύγει από πάνω του, από μέσα του. Κατεβαίνει από το κάγκελο, κάνει εμετό. Ξερνάει τον γέρο που μεγάλωσε μέσα του. Κλαίει με σπασμούς αλλά το κλάμα του δεν είναι λευκός θόρυβος. Είναι ομορφιά. Σαν κάποιος να τον οδηγεί, νιώθει τα χέρια του να σηκώνονται, να ανεβαίνουν στο πρόσωπο του.

Θα κατέβει κάτω πάλι ο μικρός. Θα κλειδώσει την ταράτσα πίσω του.
Θα πάει στην μάνα του να της πει....κάτι.

Να κάνει ένα τσιγάρο πρώτα.
Να ηρεμήσει.
ΤΕΛΟΣ

ΣΤΟΝ ΜΑΛΛΙΑ ΠΟΥ ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΗΝ ΤΑΡΑΤΣΑ
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΡΕ

15 comments:

Lee said...

Εχω κολλησει με τη λεξη.
"Αυτό που σημαίνει, το είχες πάντα"
Δυναμη? Συγχωρεση?

Εγω θα πω απλα, οτι τα παιδια που μεγαλωνουν με πικρες (στο βαθμο που τις αντιλαμβανεται ο καθενας προσωπικα) ανακαλυπτουν νωριτερα οτι δεν υπαρχουν ορια στην ανθρωπινη αντοχη. Προσωπικη μου γνωμη.
Γενικα μου αρεσε η τριλογία :)

Loth said...

..AIΩΝΙΟΤΗΤΑ Η ΛΕΞΗ..(?)

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΕΒΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΤΑΡΑΤΣΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ..

ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΥΣ..ΑΦΟΥ ΒΓΑΛΕΙΣ ΟΣΑ ΓΕΡΑΣΑΝ..Ο ΘΟΡΥΒΟΣ ΤΙ ΧΡΩΜΑ ΕΧΕΙ?

ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ..

EggGod said...

Lee: Συμφωνώ. Όσο για την λέξη...ξέρω γω; Μία λέξη είναι μωρέ...;)

Loth: Μένει θόρυβος άμα βγάλεις όλα τα γερασμένα; Έχει χρώμα; Δεν ξέρω....

Baby Lemonade said...

Συγκλονιστικός.

Χρόνια πολλά στο μαλλιά που βρήκε τη λύτρωση μέσα στην ίδια του την αιωνιότητα. Πολλοί αυτοί που ανέβηκαν σε ταράτσες, λίγοι όμως που το λευκό τους θόρυβο τον έκαναν ομορφιά, λίγοι αυτοί που σκότωσαν το γέρο μέσα τους.

(Δεν είναι θόρυβος αυτό που μένει όταν περάσεις τους πειρασμούς. Μουσική είναι, θαρρώ.)

Καλή σας νύχτα :)

Crazy Chef said...

τι ωραια που ειναι η ανασα τελικα.......

deadend mind said...

αυτό που λες στη Λι ότι είναι απλά μια λέξη, αυτή η λέξη δεν είναι όλη η ουσία; ο λόγος που έγινε αυτή η αλλαγή;
κι εγώ εκεί ακριβώς κόλλησα..
μου άρεσε πάντως. και η τελευταία παράγραφος ιδιαιτέρως πολύ.
φιλί.

aggelika said...

Περίμενα να το διαβάσω όλο για να δω που το πας.. Και μου άρεσε πολύ!
Τελικά το νόημα της ζωής το βρίσκεις ακριβώς εκεί που δεν ψάχνεις!!

Tradescadia said...

"Ξερνάει τον γέρο που μεγάλωσε μέσα του." ΤΕΛΟΣ.

JD said...

Μου αρέσει.

EggGod said...

baby lemonade: Εις υγείαν. Καλή νύχτα....

crazy chef: Υπέροχη. Ειδικά άμα την κρατάς καιρό και κάποια στιγμή βγαίνει...

deadend mind: Οι λέξεις, όσο κ να θέλουμε να πιστεύουμε το αντίθετο, είναι μόνο λέξεις. Λαρυγγισμοί για να καταλαβαινόμαστε. Μπορούν όμως και να γίνουν κίνητρο.
Φιλούμπες

aggelika: Ή σε βρίσκει, όπου και αν είσαι. Σε πάρκα, σε ταράτσες...

tradescadia: ΑΜΗΝ

jd: Νάσαι καλά.

karyatida said...

θα ζήσει κι ο μικρός μέχρι τον Αθάνατό του...!:)

it is said...

ok ok... κέρδισες... προκειμένου να ξεκολλήσεις και να γράψεις κάτι καινούριο σου αφήνω κόμεντ οκ? το ξέρω πως το άφηνες επίτηδες τόσες μέρες μέχρι να σου γράψω... ορίστε έγραψα.. γαμάτο ποστ φίλε! μπράβο! έσκισες! (δεν κατάλαβα ποτέ που πήγε τελικά... ναι ναι είμαι στόκος δεν έχει να κάνει με σένα... ) οκ? happy now? Άντε γράψε τίποτε άλλο γιατί ο Ουριήλ έχει βγάλει μούσια να περιμένει... έλεος... :p

Lee said...

Θελω φωτο με το νεο κουρεμα, γιατι απο κοντα βλεπω να αργει να σε δουμε. Φιλιάααααααα!
Και μην μασας με τον αποπανω, το παραδεχεται και μονος του οτι ειναι στοκακος.

Lee said...

Κρατα γερα μαν!
Σε τι φαση εισαι?

η Ηχώ της Lee said...

Κρατα γερα μαν!
Σε τι φαση εισαι?



karyatida!