Monday, October 15, 2007

Ο ΨΗΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΧΟΝΤΡΟΣ


Την ιστορία-παραβολή με τον βάτραχο και τον σκορπιό την ξέρεις. Και αν δεν τη ξέρεις, βαριέμαι να τη πω. Τέλος πάντων, στο τέλος πνίγονται και οι δύο.
-
Οι δύο φίλοι-αδερφοί έφτασαν στην άκρη του γκρεμού, μεσάνυχτα.
Ο ένας είχε μακριά μαλλιά και μπλέ μάτια. Λεπτός και ψηλός. Σαν τον Χριστό.
Ο άλλος είχε κατσαρά μαλλιά και πράσινα μάτια. Παχύς και γελαστός. Σαν τον Βούδα.
Κάνανε πλάκα με αυτό. Ο Χριστός και ο Βούδας. Αϊ, ρε μαλάκα. Χα, χα.

Δεν ξέρανε πόσο μοιάζανε με την παρομοίωση. Οι δύο Θεοί. Αυτοί, για τους φίλους λέω.

Ο Χριστός κοίταξε κάτω στο γκρεμό και είδε σκοτάδι. Ο Βούδας είδε ψηλά τα άστρα και έκλασε.
"Μα τι μαλάκας είσαι"
"Γιατί ρε;" ρώτησε ο Βούδας. Έκλανε συχνά. Γελάγανε και οι δύο.
Επίσης κλαίγανε μαζί, κυρίως το ξεκίναγε ο Χριστός με τον ρομαντισμό του και το θλιμμένο βλέμμα του. Επίσης παίζανε μαζί, παιχνίδια για μικρούς και για μεγάλους. Ήταν αδέρφια οι δύο Θεοί. Μέχρι που ο Βούδας έσπρωξε τον Χριστό στον γκρεμό εκείνο το βράδυ.

Ο ψηλός πρόλαβε και έπιασε το χέρι του χοντρού. Κρεμάστηκε πάνω απ' το κενό και ούρλιαξε. Από τρόμο. Από έκπληξη. Κοίταξε τον χοντρό στα μάτια, με τα δικά του να βουρκώνουν, από το άδικο, από την οργή.
"Γιατί ρε;"
"Γιατί μπορώ" είπε ο Βούδας.
"Ρε συ, θα σκοτωθώ"
"Το ξέρω ρε αδερφέ αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Με συμπληρώνεις τόσο, που σε έχω ανάγκη. Συγχώρα με, αλλά ελεύθερος θέλω να' μαι. Συγχώρα με ρε..."
Ο Βούδας πόναγε, δεν τα 'λεγε αυτά από μίσος ή κακεντρέχεια.
Ο Χριστός κοίταξε τον άλλο στα μάτια. Να σκοτωθώ, σκέφτηκε. Να δει ο αδερφός μου τι κάνει. Να γίνω ο σωτήρας του.
"Σε συγχωρώ" του είπε και αφέθηκε να πέσει. Και άλλαξαν και οι δύο.
Δύο τεράστια, αποτρόπαια, λευκά φτερά ξεπήδησαν από την πλάτη του Χριστού. Του ξέσκισαν τη σάρκα. Με αηδία τα είδε να απλώνουν.
"Όχι" φώναξε υστερικά. "Εγώ να πέσω θέλω"
Δύο πέτρες φύτρωσαν στα πέλματα του Βούδα. Τεράστια κοτρώνια, κυβικά σε σχήμα. Τον καθήλωσαν με το τεράστιο βάρος τους, εκεί, στην άκρη του γκρεμού.
Τα φτερά οδήγησαν τον Χριστό μακριά, παρά τη θέληση του. Εκείνος ούρλιαζε και χτυπιόταν, να πέσει ήθελε, να γίνει ο μάρτυρας. Ο Βούδας πετρωμένος στη θέση του, έμεινε εκεί στην άκρη του γκρεμού, ανήμπορος να πέσει, ανήμπορος να φύγει. Ούρλιαζε και αυτός. Οι δύο φίλοι λίγο πριν τα φτερά πάρουν τον Χριστό μακριά, άπλωσαν τα χέρια, ο ένας προς τον άλλον. Κλαίγανε. Κανείς από τους δύο δεν μπόρεσε να κλάσει έτσι ώστε να γελάσουν. Χώρισαν απότομα, ο Χριστός να χάνεται στη νύχτα, ο Βούδας να κλαίει ακίνητος. Δεν ξαναβρέθηκαν ποτέ οι δύο Θεοί.

Ο ψηλός και ο χοντρός.
Ο Χριστός και ο Βούδας.
...............................................................................................................
Είναι καλά στη πέτρα χοντρέ;
Εγώ εδώ πάνω είμαι μία χαρά. Και ξέρεις και τι άλλο; Έχει κι άλλους εδώ πάνω, σαν κ μένα. Και αυτούς κάποιος τους πέταξε.
Δεν είναι αστείο ρε χοντρέ;
Να πρέπει να πέσεις για να μπορέσεις να πετάξεις.
Να σαι καλά που με έσπρωξες ρε.
Να σαι καλά.
Να σαι καλά.
Κουνήσου τώρα, γιατί στα πόδια σου έπιασες βρύα.
Τα λέμε χοντρέ. Εγώ Σωτήρας κανενός δε γίνομαι. Τα φτερά μέσα μου τα' χα ξεχασμένα.
Τα λέμε χοντρέ. Βρήκα άλλα αδέρφια, να πετάνε.
Να περνάς καλά χοντρέ, εκεί στην άκρη του γκρεμού.

Εγώ να πέφτω θέλω.

26 comments:

it is said...

/me μένει μαλάκας...

Καλή φάση...

Loth said...

ΑΞΙΖΕ Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙ? ΕΓΩΙΣΤΙΚΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ?

it is said...

Το κείμενο είναι εμπνευσμένο από πραγματικά πρόσωπα?

EggGod said...

itis: Ναι, είναι εμπνευσμένο από ΠΟΛΥ πραγματικά πρόσωπα...

Loth: Κάποιος από τους δύο έκανε κάτι για τη πάρτη του. Κάποιος νόμιζε ότι κάνει κάτι για τον άλλον. Τελικά όλα γυρίζουν σε μας. Όσο για την απώλεια..ο χρόνος θα το δείξει.

it is said...

καλή φάση... δε θα ήθελα να είμαι ούτε ο ένας ούτε ο άλλος... (ελπίζω να μην υπέπεσα, μόλις, σε τραγική ειρωνία...)

karyatida said...

εμένα πάντως μου αρέσει να σώζω.
εμ...ναι...όντως ακούστηκε κάπως αυτό! να "σώζω"...κάπως καλύτερα τώρα!
Τώρα θα μου πεις τι και ποιόν...δεν ξέρω, αλλά όταν το κάνω κρατάω νοητικό κοντάρι ακροβάτη και προσπαθώ να διατηρώ τις ισορροπίες.
μα τι λέω;
και πως τα λεω!
άσε...καλύτερα να τα πούμε από κοντα!
δεν το χω σήμερα
φιλιά :)

Lee said...

Χαμενες φιλιες λοιπόν?

Crazy Chef said...

/me malakas too.....

δεν σχολιαζω απλα το κραταω..
να σαι καλα)))

tuco said...

Ποιος κλανιάρης σε πείραξε egggod?
Πρέπει να ομολογήσω πάντως ότι τον γ...ησες. Ότι και να ξαναβγεί από τον πρωκτό του, θα 'ναι άηχο.

Ένας ρομαντικός......

aggelika said...

Πολύ ωραία ιστορία.. Πάντα στο τέλος αυτός που σκέφτεται εγωιστικά το πληρώνει, από την ίδια τη ζωή τις πιο πολλές φορές..

Καληνύχτα..

Loth said...

ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΜΕ ΠΑΕΙ ..ΠΑΝΤΩΣ ΟΛΑ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΣΕ ΕΜΑΣ ΟΝΤΩΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΓΑΜΟΧΡΟΝΟΣ ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΜΟΥ ΤΗ ΣΠΑΕΙ..ΑΣ ΠΕΡΑΣΕΙ..ΑΣ ΔΕΙΞΕΙ.ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ
ΥΓ.ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΛΕΩ ΕΓΩ-ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ-;/..ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ!

an old open book said...

kai o thitis kai to thima siniparhoun mesa ston kathena apo emas.. sinithos emeis kanoume mia yposiniditi epilogi. .Kapoies fores kai siniditi.
mehri pote omos tha andexei kaneis ton pono kai ton dio rolon?
Mehri na apofasisei na simfiliothei kai me ta dio..

an old open book said...

kai o thitis kai to thima siniparhoun mesa ston kathena apo emas.. sinithos emeis kanoume mia yposiniditi epilogi. .Kapoies fores kai siniditi.
mehri pote omos tha andexei kaneis ton pono kai ton dio rolon?
Mehri na apofasisei na simfiliothei kai me ta dio..

Φαίη said...

Χμμμμ

Κάτι δεν μου κολλάει ρε γαμώτο...

Γιατί να πρέπει να φτάσουμε σ'αυτό το σημείο; Γιατί να βάλουμε τον εαυτό μας σε τέτοια θέση ώστε να δώσουμε την δύναμη στον άλλο να μας σπρώξει από κάτω αν θέλει;
"Γιατί μπορώ" είπε ο Βούδας.
Ε,να πα να γ*****,αυτό το "μπορώ",εμείς το δίνουμε,εμείς και κανείς άλλος!
Δεν ξέρω αν γίνομαι κατανοητή,το ψηλαφώ ακόμα...

Φαίη said...

Ωχ,μόλις έφαγα φρίκη...

Κι αν αγαπάς;

Τόμπολα.

EggGod said...

karyatida:Στάνταρ κ θα τα πούμε από κοντά. Απλά μέχρι να τα πούμε να θυμάσαι πως για να σώσεις κάποιον, πρέπει να ξεκινάς με τον εαυτό σου. Έτσι για να σκεφτείς κάτι μέχρι να τα πούμε...;)

Lee: Κάτι τέτοιο...

chef: Δικό σου for keeps φιλαράκι! ;)

tuco: Κανείς δεν με πείραξε. Κάποιος με έσωσε σπρώχνοντας με....

aggelika: Δεν τη πληρώνει μόνο στο τέλος. Καμιά φορά κ στην αρχή...καληνύχτα γλυκιά μου.

Loth: Με τον χρόνο κ με τον εαυτό μας. Στο ένα συμφωνώ. Το άλλο δεν υπάρχει...;)

old open book: Ρώτησες, απάντησες κ γενικά με κάλυψες. Φαίνεσαι πολύ σοφός open book. Μία διόρθωση: δεν υπάρχουν υποσυνείδητες επιλογές. Η επιλογή είναι κάτι που απορρέει από σκέψη.

Φαίη: Εμείς τη δίνουμε την άδεια να μας σπρώξουν. Το γιατί είναι άλλη κουβέντα. Είσαι σωστή όμως....

Loth said...

TI ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ?ΓΙΑΤΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ..
;)
ΤΕΣΠΑ..

EggGod said...

karyatida said...

Egggod! αυτο που μου λες το έχω αφήσει σαν σχόλιο σε αρκετα post εδώ και κει.
Και είναι κομμάτι της φιλοσοφίας μου σημαντικό.
ο μύχιος αδης αφορούσε αυτό ακριβώς. το να τα βρούμε με τον εαυτό μας πρώτα και μετα, οτι!
γιαυτο και το ρήμα, σωζω, το εβαλα σε εισαγωγικα τη δεύτερη φορα που το αναφέρω.
εαν ειχα τη δυναμη να σωζω με αλλο τροπο μαλλον θα μου φοραγανε τη ταμπελα του Μεσσία.

σόρυ για την αργοπορημένη απάντηση.
αυτό δεν πάει να πει ότι μέχρι τώρα το σκεφτομουν και γιαυτο αργησα!:p

EggGod said...

karyatida: Οκ. Aν θέλω το πιστεύω ότι ΔΕΝ το σκεφτόσουνα μέχρι τώρα...:Ρ

karyatida said...

κι εσύ όμως, σαν να ψιλοάργησες να κάνεις την ανωτέρω δήλωση!!! :PP
πρόβα-ες; δικαιολογίες! ;)

old open book said...

Safos kai oi perissoteres epiloges einai katopin skepsis auto omos den simainei oti akoma kai oi skepseis mas den einai apotelesma yposiniditon epilogon pou ehoun ginei en agnoia mas.. kai poli kalos pou simbainei auto eho na po giati borei kai na min simfoneis alla pragmatika pistevo oti i skepsi mas i opoia kathorizetai apo tin prosopikotita mas, nai men mas xehorizei apo ta zoa alla einai kai auto pou mas periorizei na niosoume tin pragmatiki ousia tis yparxis mas, pou den ehei na kanei se kamia periptosi me auta pou mas ehoun foresei stin diarkeia tou torinou mas taxidiou.

ohi den eimai sofos... oute thelo na eimai

EggGod said...

karyatida: Τσα! Τώρα πώς σου φαίνεται? Απάντησα σε dt. Ναι πρόβες. Αλλά φτάνουμε σιγά σιγά στο τέλος τους...κ τότε θα σε πετύχω από κοντά και θα σου αλλάξω γνώμη μιά για πάντα! Μουαχαχαχαχαχα :Ρ

old open book: Α) Σκέψη: υπολογισμός παραμέτρων για την ιδανικότερη ΕΠΙΛΟΓΗ ανάμεσα σε πολλές. Β)Σκέψη καθοδηγούμενη από προσωπικότητα του ατόμου=ανελευθερία Γ)Υποσυνείδητη επιλογή=πραγματολογικό άτοπο. Σαν να λες πάμε πουθενά να φάμε τίποτα. Χρησιμοποιείται, αλλά δυστυχώς είναι λάθος. Ξανά λοιπόν. Όταν δρας βάσει του υποσυνείδητου, ΔΕΝ επιλέγεις, ακολουθείς ντιρεκτίβα, αυτοματισμό, στην ουσία εκτελείς. Ο μόνος τρόπος να ανακαλύψουμε την όποια ουσία και να ξεπεράσουμε την στεγνή σκέψη είναι...η σκέψη! Ταντααα!

Το ξέρω πως δεν είσαι σοφός κ ότι δεν θες να γίνεις. Σε διαβάζω σαν...ανοιχτό βιβλίο......
Good luck with that......

an old book said...

thanks gia tin analisi ego leo kati poli aplo, to apotelesma to skepseon mas diladi ton simberasmaton i kai ton apofaseon mas epireazetai apo to mi sinidito komati mas, ite to theloume ite ohi. Eimaste anthropoi kai ohi ypologistes. kai kata ta alla ama pernas kala na diabazeis palia xethoriasmena biblia kane to , gi auto einai anoixta.

EggGod said...

old book (what happened to open?): "Είμαστε άνθρωποι κ όχι υπολογιστές"...Ναι. Κάποιοι είμαστε εξελιγμένα λαπτοπ, κάποιοι λειτουργούμε σαν χαλασμένα pc του '80...Με κολλημένες δισκέτες που δεν λένε να βγούνε από το drive.

Τα παλιά βιβλία είναι καλά...για ξεφύλλισμα....
Thnx πάντως που με διαβάζεις.

an old open book said...

Ektimo,an kai xalasmeno pc tou 80, ti gonimi fandasia kai auto to eheis sto grapsimo sou..sinehise tin kali douleia.