Monday, August 06, 2007

ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ


Κάθισα λίγο πιο μακριά αυτές τις μέρες και παρατήρησα τον κόσμο που πέρναγε μπροστά μου, τον κόσμο που μίλαγε γύρω μου. Πίνανε τα ποτά τους και πηγαίνανε για μπάνιο και μερικοί γελάγανε και άλλοι κάθονταν σιωπηλοί κοιτάζοντας την θάλασσα. Η Κρήτη τελικά είναι επικίνδυνο μέρος. Μπορεί να χαθείς για πάντα εκεί πέρα, να μην ξαναγυρίσεις ποτέ. Τι είναι; Το μέρος, οι μύθοι, οι άνθρωποι, τα τοπία; Η ενέργεια;
Είναι ο αέρας που μυρίζει Αφρική και άμμο και νερό.
Κοίταξα λίγο τους ανθρώπους και αναγνώρισα μοτίβα συμπεριφοράς δικά μου. Όλοι ίδιοι είμαστε τελικά. Δεν πα να χτυπιέσαι για το αντίθετο. Μία σταγόνα είμαστε όλοι. Με μία ανάγκη μόνο να υπερισχύει των άλλων. Επαφή. Ένα χάδι, μία λέξη, ένα φιλί, ένα κοίταγμα. Μία αγκαλιά.
Είδα στο διαδίκτυο ένα βιντεάκι με έναν τύπο που είχε βγει στους δρόμους και μοίραζε τσάμπα αγκαλιές. Οι περισσότεροι έτρεχαν τρομαγμένοι μακριά του. Κάποιοι τον αγκάλιαζαν. Ακόμα και αυτοί που έφευγαν είχαν στα μάτια τους την επιθυμία για μία μικρή δόση ζεστασιάς. Αυτό είναι ο άνθρωπος. Τέρμα, το βρήκα, κλείστε τα βιβλία, σταματήστε τις έρευνες και τις μελέτες. Μία αγκαλιά είμαστε όλοι, αυτό θέλουμε, αυτό ζητάμε από την μέρα που γεννιόμαστε.
Μιλάμε και λέμε "αγκάλιασε με". Χορεύουμε, κάνουμε έρωτα και λέμε "μην μ' αφήσεις ποτέ". Κάνουμε τέχνη ή πόλεμο και από πίσω από τις πράξεις μας υπάρχει πάντα η αναζήτηση για την ΜΗ μοναξιά. Ποιό είναι το αντίθετο της μοναξιάς; Δεν μου' ρχεται. Μήπως δεν υπάρχει λέξη;
Στο Ηράκλειο με περίμενε ο γέρος. Χρόνια τώρα είχα υποσχεθεί να πάω να τον δω αλλά ποτέ δεν βρήκα την ευκαιρία (ποτέ δεν την δημιούργησα κιόλας). Κατάφερα να πάω να τον δω. Μου είχε μιλήσει πολλές φορές στην καρδιά μου με τις λέξεις του, με είχε αγκαλιάσει και αυτός με την σειρά του χωρίς να μου ζητήσει τίποτα. Τον λάτρευα σχεδόν θρησκευτικά τον γέρο. Πήγα να τον δω, εκεί ψηλά πάνω από το Ηράκλειο, μέσα στην πέτρα κάτω από τον σταυρό.

Μου μίλησε ο γέρος και με αγκάλιασε πάλι. Έκλαψα. Του' πα και γω μερικά δικά μου και όση ώρα μίλαγα δεν με διέκοψε.
Τόσα χρόνια, τόσο ταξίδι, μόνο και μόνο για να μου ξαναπεί αυτό που ήξερα από την αρχή του ταξιδιού μου.

"Δεν ελπίζω τίποτα
Δεν φοβάμαι τίποτα
Είμαι λέφτερος"

Έφυγα με την υπόσχεση να ξαναπάω. Έφυγα χωρίς να κοιτάξω πίσω και ήθελα να αγκαλιάσω τον κόσμο όλο.

15 comments:

Loth said...

Η ΚΡΗΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ,ΑΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΓΑΖΕΙ ΤΟ ΜΕΣΑ ΕΞΩ..ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ..

ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ..ΘΑ ΕΛΕΓΑ.. Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΕΞΗ..ΤΗΝ ΑΙΣΘΑΝΕΣΑΙ ΜΑΛΛΟΝ..

ΝΑ ΞΑΝΑΠΑΣ..ΚΑΛΗΜΕΡΕΣ!

EggGod said...

Όχι δεν είναι επικίνδυνη. Πανέμορφη είναι βασικά. Κάτι που την κάνει πολύ επικίνδυνη...
Νομίζω πως το αντίθετο της μοναξιάς πρέπει επίσημα να οριστεί η αγκαλιά. Λέω εγώ τώρα....

Loth said...

ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ..ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΗΣ ΠΛΗΡΩΣ..ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ,ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ..ΟΧΙ ΟΠΟΙΑ ΝΑΝΑΙ..
ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΑΝΤΑ ...
ΛΕΩ ΕΓΩ ΤΩΡΑΑΑ..ΟΠΟΤΕ ΤΟΣΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ..ΔΕΝ ΠΙΑΝΕΤΑΙ

it is said...

Συντροφικότητα?
Δεν ξέρω... Η κρήτη είναι μια χώρα μόνη της... εναλλαγές άπειρες...
γουστάρω που πήγες να δεις το γέρο... χρειάζεται μια δόση του κάθε τόσο...
Άντε να επιστρέψεις να πηγαίνουμε για καφέδες... μας έχεις λείψει καριολίνο.... Φιλάκια :)

Crazy Chef said...

επικοινωνια

Χαρά said...

Μόνο στη Κρήτη καθένας μας βρίσκει το κομάτι του εαυτού του που πάντα του έλειπε.
Την καλησπέρα μου.

aggelika said...

Τώρα τι να πω? Ξερεις... ομοιοπαθής και εγώ!

Στον "γέρο" ήθελα να πάω και εγώ αλλά δυστυχώς δεν πρόλαβα. Θα πάω όμως σίγουρα την επόμενη φορά!!

amor-al said...

γενετηρα μου η αθηνα αλλα πατριδα μου θελω να ειναι η κρητη! την πρωτη φορα που ειχα παει ζητουσα να βρω εναν κρητικο παππου να με
υιοθετησει.

εεε φυσικα και το αντιθετο της μοναξιας ειναι η αγκαλια...αυθαιρετη...οποια να'ναι σου λεω...
αγκαλιασμενοι και μονιασμενοι και οχι πια μονοι.
μονιά αλλωστε ειναι η φωλια(αγκαλια) του αγριμιου.
ειδες?
εκλεισε. τελος!

amor-al said...

ααα για να μη με πεις και ακαταδεκτη(πρωτη φορα σπιτι σου) παιρνω κι ενα τσοφλι φευγοντας για αγκαλια...αλλωστε μια χαρα εφαρμοζω εκει ετσι μικροσκοπικη που ειμαι. φωλιαζω λοιπον στο τσοφλι μου αγκαλιασμενη ολοκληρη και παω για υπνο.

καλημερα

Loth said...

ΑΦΟΥ ΤΟ ΒΓΑΛΑΤΕ ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ..ΛΟΓΩ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ..ΦΕΥΓΩ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΩ ΚΙ ΑΛΛΟ..ΦΙΛΙΑ

amor-al said...

ααα, βρηκα κι αλλη αντιθετη της μοναξιας λεξη, θαρρω συνωνυμη της αγκαλιας: μοιρασια

EggGod said...

Επικοινωνία λέτε ε; συντροφικότητα...Χμμμμ. Καλές επιλογές. Κάτι λείπει όμως που δεν φτάνει το βάρος της μοναξιάς. Δεν ξέρω...

@itis: Είδες που ήρθα; Και τι κατάλαβες; Μου έκανες την καρδιά περιβόλι...πλάκα κάνω.

@crazy chef: Μπορεί. Αλλά μάλλον δεν αρκεί.

@χαρά: Μόνο στην Κρήτη ε; Παίζει να είναι απόλυτη αλήθεια αυτό...Καλησπέρα χαρά. Άφησε μας λίγη από την χαρά που φέρνεις...;)

@aggelika: Να πας και να του μιλήσεις. Ακούει. Φιλούμπες.

@amor-al: μοιρασιά ε; Μπορεί. Αλλά σαν την επικοινωνία, δεν μου μοιάζει αρκετή. Σε ευχαριστώ γλυκειά μου για το τσόφλι. Να περνάς γιατί έχει πολλά εδώ γύρω...Φιλιά.

@Loth: Εεε, που πας; Κανένα συμπέρασμα δεν βγήκε. Να έρθεις εδώ, να το βγάλουμε μαζί. Ή να τσακωθούμε προσπαθώντας....:Ρ

Loth said...

KAI NA ΤΣΑΚΩΘΟΥΜΕ..ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ..Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΠΑΛΙ..MIA ΛΕΞΗ Η' ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΜΑΖΙ ΔΕΝ ΤΗ ΣΒΗΝΟΥΝ...ΠΦΦΦ
;/

EggGod said...

Όχι δεν την σβήνουν...οπότε τι; Σιωπή;

Loth said...

ΟΤΑΝ ΔΕ ΜΙΛΑΣ ΔΕ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΣΩΠΑΙΝΕΙΣ..