Saturday, June 09, 2007

SALTARELLO


Θα σου χαμογελάω. Άμα με κουρδίσεις μέχρι τέρμα, θα τραγουδάω τραγουδάκια παράφωνα και αστεία μέχρι να μην μπορείς να αναπνεύσεις από τα γέλια. Θα σε αγκαλιάζω που και που, να πέρνεις λίγη τρυφερότητα-αφού δεν έχεις το θάρρος να τη ζητήσεις από εκεί που πρέπει. Χτύπα μου παλαμάκια φίλε μου καλέ. Θα πιάσω τον ρυθμό τους στην στιγμή και θα σου αυτοσχεδιάσω σαν αρλεκίνος με πυγμή, σκετσάκι από μεσαίωνα με τούμπες και καραμούζα στο παντελόνι, να βελάζει κάθε φορά που κάθομαι.

"Πες καμία μαλακία να γελάσουμε"

Και δυό και τρεις και χίλιες. Εγώ να τις πω. Εσύ θα πας να τις κάνεις όμως. Και μετά θα με καλέσεις πάλι να σου χορέψω, να μου κλαφτείς και γω να βάλω την κόκκινη μύτη μου και να σε πείσω ότι είσαι ακόμα 10. Και θα το κάνω. Αυτή είναι η κατάρα μου και ο παράδεισος μου. Να φοράω το κοστούμι μου ακόμα και όταν δεν το θέλω. Εσύ που δεν το βγάζεις ποτέ; Αυτό το κοστουμάκι που σου φόρεσαν γονείς και φίλοι και δουλειά; Και άμα μιλήσω σοβαρά...αααχχχ

Δεν θα μιλήσω όμως. Θα πατήσω την τσουγκράνα και θα την φάω στην μούρη, έτσι, για να μου σκάσεις ένα χαμόγελο. Το βράδυ ας βάζω εγώ πάγο στη μύτη μου. Θα πατήσω την μπανανόφλουδα για να ουρλιάξεις από χαιρέκακη χαρά. Γέλα με τα αστεία. Δεν είναι έγκλημα. Με την πάρτη σου πότε θα κλάψεις;

Και άμα χαθούμε ρε, θα χεις να λες για κείνον τον παλιάτσο που σ' έκανε να κατουράς τα παντελόνια σου με τις γκριμάτσες του. Για κείνον τον μασκαρά που είναι τρελλός. Εγώ για σένα άμα με ρωτάνε όμως, θα σκύβω το κεφάλι. Θα σε θυμάμαι όπως δεν ήσουνα ποτέ-όπως δεν σε είδες ποτέ. Γιατί άμα μιλήσω σοβαρά.....

ΘΑ ΒΓΑΛΩ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΤΡΟΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΟΥ, ΦΤΙΑΓΜΕΝΑ ΜΕ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΚΑΨΟΥΝ. ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΜΙΛΑΝΕ ΟΙ ΣΑΛΤΙΜΠΑΓΚΟΙ. ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΡΕ ΑΛΗΤΗ ΟΤΙ ΒΑΡΕΘΗΚΑ.

Βαρέθηκα να βλέπω τα φτερά σου διπλωμένα πάνω στους καμπουριασμένους ώμους σου και εσένα να σέρνεσαι στη λάσπη. Βαρέθηκα να προσπαθώ να σε πείσω ότι πετάς.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΕΛΠΙΔΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΟΥ

Καλό ταξίδι αμφίβιε του βούρκου και του βόθρου. Στρίβω το κάρο μου και πέρνω τον θίασο μου για άλλες πόλεις, να δείξω τις κωλοτούμπες μου σε ανθρώπους με μεράκι. Μην ξαναπάρεις ζητώντας μου αστεία. Μην μου ξανακλαφτείς για λάθη περασμένα, (που τα ΞΕΡΕΙΣ αλλά δεν τα αλλάζεις). Για σένα ο αρλεκίνος πέθανε. Ο κλόουν κρεμάστηκε, τον τρώνε τα σκουλήκια. Εδώ που έφτασες, μόνο σοβαρός μπορώ να είμαι μαζί σου. Και σε μισώ για αυτό.

Γιατί έτσι είμαι εγώ. Όταν θα σπάω την μούρη μου για να γελάς εσύ, θέλω το γέλιο σου να βγαίνει από την καρδιά σου. Εσύ γελάς με το μυαλό. Τα μάτια σου θολώσαν από τα μονοπάτια που διαλέγεις.

Αααχχχ....άμα μιλάω σοβαρά, καμιά φορά τρομάζω

Να πω καμία μαλακία να περάσει η ώρα;
Να σου χορέψω κάτι;
Να φάω μία τούρτα μεσ' τη μούρη;

Η τσουγκράνα αυτή τι γυρεύει εδώ;

ΜΠΟΝΚ

15 comments:

Crazy Chef said...

τα φαντασματα που κυνηγάμε πολλες φορές ειναι απο την απο δω μερια του φράχτη και ας τα ψαχνουμε απο κει.....

καλησπερες

EggGod said...

@chef: Άστα ναι...Και καλά να τα κυνηγάμε εμείς. Άμα μας κυνηγάνε αυτά;;; Καλησπέρες φιλαράκι....

an205 said...

Καφενείον "Η Ελλάς"
Κ.Χ Μύρης

Στο καφενείον "Η ΕΛΛΑΣ" ο σαλτιπάγκος
πουλά τα νούμερα φτηνά
δραχμή τα ακροβατικά
οι αλυσίδες δωρεάν
το πήδημα θανάτου δυο δραχμές
χωρίς σκοινιά, περάστε κόσμε.

Ασώματος η κεφαλή περάστε κόσμε
τη βρήκανε στην Αφρική
καπνίζει, πίνει και πονά
τρελαίνεται για μουσική
χορεύει με τα μάτια δυο δραχμές
ποιός θα τη δει; Περάστε κόσμε.

Στο καφενείον "Η ΕΛΛΑΣ" οι θεατρίνοι
μ' ασετυλίνη και κεριά
την Γκόλφω παίζουν στα παιδιά
μεε φουστανέλες δανεικές
και δάκρυ πληρωμένο δυο αυγά
και τρεις δραχμές, περάστε κόσμε.

Tradescadia said...

Έρχεται πάντα εκείνη η στιγμή που οι παλιάτσοι σωπαίνουν και βγάζουν από το πρόσωπο τις μπογιές. Και τότε το μόνο που μένει στους δειλούς, είναι να κοιταχτούν στον καθρέφτη και να τρομάξουν με όλα όσα δεν έκαναν...

Loth said...

ΤΟ ΚΑΠΕΛΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΚΟΥΔΟΥΝΑΚΙΑ ΤΟ ΦΟΡΟΥΣΑ ΚΑΠΟΤΕ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑ ΤΟΥΜΠΕΣ..
ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΝΑ ΤΟ ΨΑΞΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ..ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΗ ΧΑΘΗΚΕ..ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΦΟΡΑΣ ''ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ'' ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ...

ΚΑΛΑ ΚΟΥΡΑΓΙΑ ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ..ΦΙΛΙΑ

αργυρένια said...

Σοβαρά τώρα, αυτός είναι ένας καταπληκτικός μονόλογος. Γεμάτος ένταση κι εναλλαγές. Αν ήμουν ηθοποιός θα ήταν πρόκληση να τον ετοιμάσω.
Είσαι φοβερός, το ξέρεις?

EggGod said...

@an205: Ρε να σε ρωτήσω κάτι; Πώς διάολο βρίσκεις το κατάλληλο κομμάτι για κάθε περίσταση; Και μάλιστα αυτό που έχω στο μυαλό μου κάθε φορά; Είναι τρομαχτικό....:Ρ

@Loth: Μπα, δεν είναι κουραστικό το καπελάκι. Με χαρά το κάνω. Έδωσα όρκο να γελάω και μέχρι τώρα μιά χαρά τον κρατώ. Αυτοί που με κουράζουν είναι οι άνθρωποι που δεν μπορούν να γελάσουν...

@αργυρένια: Παρ'όλο που είμαι ηθοποιός, θα προτιμούσα να μην ήμουν αναγκασμένος να γράψω αυτόν τον μονόλογο. Είναι για φίλο και αυτό δεν λέει...:(
Σ' ευχαριστώ πάντως.

Loth said...

ΘΑ ΓΕΛΑΩ ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝ ΘΕΛΩ ΟΜΩΣ..
ΤΟ ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΝ ΓΕΛΙΟ ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ..ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ...ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΑΓΓΕΛΝΟΥΝ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΙΤΣΑ ..ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΝΕ ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΝΙΩΣΟΥΝ ΚΑΛΑ..ΑΥΤΟ ΤΟ DELIVERY ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ

ΦΙΛΙΑ

Lee said...

Να δουμε τωρα ποτε θα σε ξαναδουμε. Αυτος ο θιασος θα αργησει να επιστρεψει :(

Σου εστειλα μαιλ, για δεστο, εμπεριεχει πιθανη προταση εργασιας.

satya said...

Θες να τραγουδήσουμε μαζί το χοντρό μπιζέλι να μη θυμώνεις πια? Θες?

EggGod said...

@Loth: Μπα.Εγώ δεν μασάω και για το κατά παραγγελίαν γέλιο.Μέχρι και delivery κάνουμε. Αλλά σε νιώθω.

@Lee:Έλα ντε. Πάλι καλά που υπάρχουν νετ καφέ παντού. Φιλιά από την όμορφη Κοζάνη. Άμα παίξει κανα κενό θα παίξει και τηλέφωνο.

@satya: Τα μπιζέλια γενικώς με νευριάζουν οπότε στην προσπάθεια μου να μην θυμώνω άλλο, θα θύμωνα πιό πολύ. Αλλά thanks για την πρόσκληση. ;)

Crazy Chef said...

δεν πιστευω να περασεις απο βολο και να μην ριξεις σημα....σ εσκισα.....

Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) said...

Τι απίστευτος που είναι ο Clint!!!!!!!

EggGod said...

@chef: Εννοείται αρχηγέ. 4 Σεπτεμβρίου παίζουμε Βόλο. Έχουμε ακόμα....;)

@maria (δεν σε λένε Μαρία): Ναι, είναι απίστευτος.

Crazy Chef said...

τριτη? σουπερ!