Tuesday, February 13, 2007

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ


Ήταν Νοέμβρης και η μέρα ήταν γκρίζα σαν στάχτη. Υποτίθεται ότι τα σχολεία ήταν κλειστά λόγω της 17ης και έτσι ο Μάρκος είχε βγει σε μία από τις γνωστές σουλάτσες του. Εκείνες με το σκυφτό κεφάλι και το άδειο βλέμμα. Δυστυχώς όχι αρκετά άδειο, γιατί τους είδε να φιλιούνται και να χουφτώνονται και όση ώρα τους παρατηρούσε, ευχήθηκε να τον έβλεπαν και αυτοί, με κάποιον τρόπο να γυρίσουν προς το μέρος του και να πάθουν συγκοπή. Τα κεφάλια τους δεν ξεκόλλησαν, η συγκοπή δεν ήρθε. Ο Μάρκος άνοιξε την πόρτα του μαγαζιού και πήγε στο τραπέζι τους. Στάθηκε μπροστά τους και σχεδόν γέλασε με τον ήχο των ρουφηχτών φιλιών τους. Πόσο καιρό άραγε; σκέφτηκε. Πόσο καιρό αυτό το φίδι την γούσταρε και έπαιζε τον κολλητό; Τον Μιχάλη τον ήξερε πάνω από τρία χρόνια (από το Γυμνάσιο) και είχαν περάσει μαζί από τις πύλες της κόλασης. Εφηβεία, όχι αστεία.

« Την έχεις πηδήξει;»
Η ηδονή ξεκινούσε. Κάτι βαθιά μέσα του, αργοξυπνούσε και χασμουριόταν, κάτι επικίνδυνο. Ο Μάρκος το καλωσόρισε.
Το ζευγαράκι πάγωσε πρώτα, τα κλειστά τους μάτια τώρα ανοιχτά και γουρλωμένα. Το χέρι της Νεφέλης να σφίγγει τον ώμο του Μιχάλη. Σαν γαμημένη ταινία του ’50.
«Μα....Μάρκο;», η φωνή της ξερή και αχνή από τα φιλιά. Δεν την κοίταξε καν. Η σειρά της θα ερχόταν. Τώρα προείχε ο Μιχάλης ο οποίος, προσπαθούσε να πει κάτι αλλά δεν μπορούσε.
«Λέγε ρε, την έχεις πηδήξει;». Από τα διπλανά τραπέζια κάποιοι έριξαν γρήγορες ματιές και επέστρεψαν ψεύτικα στους καφέδες τους. Τα μάτια του Μάρκου είχαν πάρει φωτιά, οι γροθιές του είχαν σφιχτεί. Ο Μιχάλης δεν είχε ξαναδεί ποτέ τον κολλητό του σε αυτήν την κατάσταση. Αυτό σε συνδυασμό με την μυρωδιά φόνου που πλανιόταν στον αέρα, τον είχαν καταστήσει λεκτικά ανάπηρο. Το μόνο που μπορούσε να ψελλίσει ήταν «ρε Μάρκο....ρε συ.....ρε Μάρκο...» σαν χαλασμένο CD.
Ο Μάρκος τράβηξε μία καρέκλα και κάθισε έτσι που να τους έχει και τους δύο απέναντι του. Κοίταξε τον Μιχάλη. Όση ώρα του μιλούσε, τα γαλάζια μάτια του δεν έφυγαν από τα καφετιά του χεσμένου πρώην φίλου του.
«Δεν είναι ότι με κορόιδεψες, ούτε ότι μου το έπαιζες φίλος. Όσες συμβουλές και αν μου έδωσες όταν με χώρισε αυτό το πουτανάκι...», λανθασμένα ο Μιχάλης πήγε να αντιδράσει αλλά το αίμα μέσα στα μάτια του Μάρκου τον έκανε να σκάσει. Η Νεφέλη κοίταξε στιγμιαία τον νυν και μετά ,τρομαγμένη τον πρώην.
«...όσες συμβουλές και αν μου έδωσες τις εκτίμησα και σε ευχαριστώ.», κυνισμός. Ελάτε να σας δείξουμε πώς γίνεται.
«Δεν με τσαντίζει αυτό. Δεν με τσαντίζει καν το γεγονός, ότι δεν σεβάστηκες τα όσα περνάω. Το θάνατο της θείας μου, τις μαλακισμένες αγωνίες μου...δεν με τσαντίζει που τρία χρόνια σε πίστεψα σαν αδερφό και φίλο και κολλητό. Καταλαβαίνεις;». Ο Μάρκος έσκυψε λίγο πιο κοντά του και ανεπαίσθητα ο Μιχάλης τραβήχτηκε προς τα πίσω. Η Νεφέλη του έσφιγγε το χέρι χωρίς η ίδια να το καταλαβαίνει. Κάποια κεφάλια είχαν γυρίσει προς το μέρος τους αλλά αυτό δεν ενοχλούσε τον Μάρκο. Μισή ντροπή δική του, τρία τέταρτα δική τους.
«Αυτό που με τρελαίνει, αυτό το οποίο θα δυσκολευτώ να ξεπεράσω ρε αρχίδι, είναι ο χρόνος που σου χάρισα. Χρόνος από την ζωή μου. Τρία χρόνια πεταμένα ρε μπάσταρδε. Αυτά μπορείς να μου τα ξαναδώσεις; Τρία χρόνια στα σκουπίδια. Δεν θα μπορώ να κοιμάμαι τα βράδια για πολύ καιρό. Όχι για σένα, ΣΙΓΟΥΡΑ όχι για κείνη, ούτε για την φιλία μας, αλλά για τον χρόνο που έχασα.» Παύση θεατρική. Με ιδιαίτερη χαρά, ο Μάρκος παρατήρησε μικροσκοπικά δάκρυα να σχηματίζονται στις άκρες των ματιών του κολλητού.
«Φτούσου παλιόπουστα» είπε ο Μάρκος και έφτυσε κανονικά προς το μέρος του Μιχάλη, οι λέξεις να γεμίζουν το στόμα του σαν καραμέλα. Ο πρώην φίλος έσκυψε το βλέμμα στο πάτωμα.
Ο Μάρκος έστρεψε το βλέμμα του στη Νεφέλη και αυτό που είδε στα μάτια της, τον έκανε να πονέσει βαθιά μέσα του. Η Νεφέλη σφιγγόταν και είχε θυμώσει –άγνωστο με τι ακριβώς- και μπορούσε να διακρίνει πάνω της την αποστροφή που της είχε γεννήσει. Μία γνήσια πουτάνα. Ο πόνος χάθηκε και επέστρεψε η πείνα. Πείνα για την υπέροχη απόλαυση που έρχεται μαζί με το μαρτύριο εκείνων που έχουν σφάλει. Κατά Μάρκον π.12 κ.34 σ.2
Βούτηξε τα πινέλα σε φρέσκες μπογιές και συνέχισε το αριστούργημα.
«Είσαι η πρώτη γυναίκα στη ζωή μου και γι’ αυτό δεν θα σε ξεχάσω ποτέ... μάλλον. Αυτό από μόνο του, με γεμίζει με μία μαγική δύναμη. Ξέρεις ποια είναι αυτή;»
Η Νεφέλη σχεδόν τρομαγμένη δεν τολμούσε να μιλήσει.
«Η δύναμη της ενόρασης. Η ικανότητα να μπορώ να δω στο μέλλον σου καλή μου. Και τώρα θα το μοιραστώ μαζί σου.» Θεατρική παύση. Το στόμα της Νεφέλης έτρεμε σπασμωδικά σαν ένα μικρό κοριτσάκι που μόλις είχε κάνει μία σοβαρή ζημιά και το τσάκωσαν στα πράσα.
«Ξεκίνησες τον ρόλο σου σαν γυναίκα σ’ αυτόν το πλανήτη μαζί μου και μέχρι εδώ όλα καλά. Ερωτευθήκαμε και όλα καλά. Όλα χαλάνε στο σημείο όπου εσύ ανακαλύπτεις ότι αυτό που έχεις ανάμεσα στα πόδια σου είναι ένα εργαλείο ελέγχου. Ο Μιχάλης είναι μόνο ο πρώτος από πολλούς που θα ακολουθήσουν. Οι θεοί το ξέρουν πως είσαι πανέμορφη -όχι- πως είσαι μουνάρα και οι άντρες που θα συναντάς θα σκέφτονται μόνο ένα πράγμα. Πώς ακριβώς θα καταφέρουν να σε γαμήσουν.»
«Πάψε», ο ανεπαίσθητος ψίθυρος από τα χείλη της Νεφέλης ξέφυγε σαν πορδή γρίπης όμως ο Μάρκος είχε κουφαθεί. Είχε ρέντα τώρα.
«Και οι πιο πολλοί από αυτούς, θα κάνουν ακριβώς αυτό. Θα σε γαμάνε και μετά θα σε παρατάνε. Και αυτό θα συνεχιστεί μέχρι που μία μέρα θα καταλάβεις ότι τα χρόνια περάσαν και πως θα ήταν καλύτερα να νοικοκυρευτείς και θα κάνεις ακριβώς αυτό. Δεν ξέρω πότε ακριβώς, στα 30 σου, στα 40 σου, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει πως θα παντρευτείς και μάλλον θα κάνεις και δύο μούλικα από έναν άντρα που μάλλον δεν θα αγαπάς και όλοι τους ανεξαιρέτως θα σε ρουφήξουν μέχρι να αδειάσεις. Ο άντρας θα σε γαμάει τα βράδια μέχρι να έρθει η στιγμή που τα κρεμασμένα σου βυζιά θα τον αηδιάζουν και θα βρει κάποια άλλη και τα παιδιά θα σε γαμάνε την μέρα –πρώτα με τις απαιτήσεις τους και μετά με την αδιαφορία τους. Κάπου στα 50κάτι σου θα αποκτήσεις καρκίνο του μαστού και θα σου κόψουν τα βυζιά και το μόνο που θα έχει μείνει για να σου θυμίζει τον παλιό σου εαυτό θα είναι οι φωτογραφίες σου από τις ανέμελες μέρες. Αυτές εδώ», τόνισε ο Μάρκος και κοίταξε γύρω του την καφετέρια.
«Θα πεθάνεις σύντομα και εδώ, ερχόμαστε στο σημείο που ήθελα να φτάσω εξ’ αρχής. Όταν πεθάνεις, άσχημη και ξεχασμένη και ΣΙΓΟΥΡΑ μόνη, θα σε θάψουν σε ένα μίζερο, καχεκτικό τάφο με μία άσχημη φωτογραφία σου πίσω από το τζαμάκι. ΑΥΤΟΝ τον τάφο θα κατουρήσω και θα φτύσω μωρή πουτάνα. ΑΥΤΟΝ τον τάφο θα βεβηλώσω και θα χέσω και θα το κάνω βράδυ και κανένας δεν θα με πιάσει και θα νομίζουν πως ήταν τίποτα κωλόπαιδα αλλά θα είναι ο 50άρης εαυτός μου που θα το κάνει αυτό και να είσαι σίγουρη ότι θα γίνει. Στο ορκίζομαι. Απλά θέλω να το ξέρεις και να μην έχεις καμία αμφιβολία μέσα σου για αυτό. Ότι συγγενείς μπορεί να έχεις, την επόμενη μέρα θα καθαρίζουν τα δικά μου σκατά από τον τάφο σου.» Μία μικροσκοπική φλέβα είχε πεταχτεί στο μέτωπο του αλλά τουλάχιστον είχε κρατήσει την φωνή του σταθερή. Η Νεφέλη είχε σκύψει στο πάτωμα και έκλαιγε σιωπηλά. Ο Μιχάλης κοίταζε με γουρλωμένα, γεμάτα δάκρυα μάτια τον πρώην φίλο του και δεν μπορούσε να πιστέψει στα αυτιά του. Είναι απίστευτο το πόσο ηδονικό είναι αυτό, σκέφτηκε ο Μάρκος με μία δόση παράνοιας. Τελικά η εκδίκηση θα μπορούσε να γίνει τρόπος ζωής.
«Μην τολμήσει κανείς από τους δύο σας να πάρει τηλέφωνο.», πρόσθεσε και σηκώθηκε μαλακά από το τραπέζι. Τα μάτια του έπεσαν στο πακέτο τσιγάρων του Μιχάλη. Το πήρε ολόκληρο και βγήκε από την καφετέρια.

10 comments:

Loth said...

ΠΟΛΥ ΕΝΤΑΣΗ ..ΙΣΩΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΦΤΑΝΑ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ..
ΕΙΧΑ ..Η' ΝΟΜΙΖΑ ΠΩΣ ΕΙΧΑ ΕΔΩ ΚΑΙ 23 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΑ ΦΙΛΗ.ΤΗΝ ΕΙΧΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΑ.ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ ΕΝΩ ΗΜΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΔΥΣΚΟΛΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ..ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΥΣΕΙ ΑΚΟΜΑ..ΜΕ ΟΗΡΕ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΗΓΑΙΝΩ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΓΙΑΤΙ ΝΙΩΘΕΙ ΠΩΣ ΦΤΑΙΕΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΟΣΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΧΩ Η΄ΔΕΝ ΜΟΥ ''ΕΔΩΣΕ''ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΤΕ..ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΓΚΑΣΤΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ ...ΕΠΕΙΔΗ ΜΕ ΑΓΑΠΑΕΙ.

ΤΙ ΨΕΜΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ..ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΕΦΤΙΑΧΝΑ ΜΙΑ ΦΙΛΙΑ..ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΟΥΝ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΑ ΕΝΑ ΚΕΝΟ...ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ..ΚΙ ΟΜΩΣ
ΑΠΛΩΣ ΕΚΑΝΑ ΠΙΣΩ..ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΓΑΛΩ ΤΟ ΘΥΜΟ ΜΟΥ..ΠΙΑ

EggGod said...

Το ξέρω αυτό το συναίσθημα. Πολύ καλά. Όταν χωρίζει το μονοπάτι σου με ανθρώπους που θεωρείς δικούς σου, είναι σαν να ξεκολλάνε οι σάρκες σου. Και κάνει λάθος όποιος πιστεύει ότι γίνεται πιό εύκολο με τον καιρό...

Lee said...

Καλά τους εκανε ο μαγκας. Τα γουσταρω τα σκληρα τα λόγια, αρκει βεβαια να τα αξιζει ο άλλος.
Κι εγώ ειχα μια "φίλη" στο Γυμνάσιο-Λυκειο, κολλητές, διπλα-διπλα στο θρανίο.. Ηταν βουρλο στα μαθήματα και σε καθε διαγωνισμα αντεγραφε απο μενα. Ετσι περναγε τις τάξεις. Μολις αποφοιτήσαμε με εγραψε στα @@ της.

Tatoo said...

Eytyxws den exw bre8ei pote se tetoia 8esh, oyte ws 8yths oyte ws 8yma..Nomizw omws oti ston ka8ena mas symyparxoyn to kalo k to kako k to ti telika 8a epikrathsei einai arketa pio syn8eto apo aplo zhthma sygkyriwn, h8ikhs k epilogwn..Bre8hke kapote o aderfos moy sthn 8esh toy dikoy soy 8yth, oxi etsi opws to perigrafeis akribws, pantws h katakleida htan h idia. Toys 3exese to allo to palhkaraki (k me to dikio toy) k ayth h plhgh den epoylw8hke se kanenan apo toys emplekomenoys. 8ewrhtika, an moy synebaine kati tetoio,nomizw oti de 8a me peiraze h prodosia ths sxeshs moy, alla h prodosia ths filhs. To na dwsei to erisma gia kati tetoio o filos soy, einai logos gia na ton/thn 8apseis zwntano. Sthn anti8eth periptwsh,an toy katsei, isws k na katalabaina th sarkikh ths adynamia alla k pali 8a eixe teleiwsei h sxesh (h filikh k h erwtikh asfalws) oristika.

P.S.:Me stenaxwrhses me to post gia thn paralia. Yparxoyn tosa alla merh gia na 8apseis ola osa brwmizoyn to myalo soy...H paralia einai gia omorfes skepseis k anamnhseis. Oso xalia k an eimai, h "proswpikh moy paralia" (to apolyto krama Mylopota, Simoy k M.Koyfonhsioy) mono anakoyfish k aisodo3ia moy fernei...H apo8hkh ths brwmias toy myaloy moy k twn apwuhmenwn ths kardias moy stegazetai ston ari8mo 35 (ai8oysa e3etasewn, xaxa!!)^_^

EggGod said...

@lee: Από τέτοιους φίλους...να φάνε και οι πέστροφες (καθ' ότι η πέστροφα είναι γνωστό παμφάγο θηλαστικό)

@tatoo: Δεν φταίω εγώ για την παραλία ρε συ. Το υποσυνείδητο μου....

leonii said...

na parw thesi?! den kserw.. den exw blextei pote se tetoia istoria.. apla den tha elega pote toso varia logia.
kserw pws einai na xaneis afton pou exeis psila k egapas ma den tha borousa na adidrasw pote etsi..

EggGod said...

Καλώς ήρθες leonii. Μάλλον ούτε εγώ θα έλεγα τόσο βαριά λόγια. Τα' πα εδώ και τα ξόρκισα...

Αlexandra said...

..Η γιαγια μου λεει:
"H γλωσσα κοκαλα δεν εχει και κοκαλα τσακιζει..."
καλυτερα να τσακιζεις καποιον με λογια παρα με εργα(βλεπε Βαρθολομαιο)

EggGod said...

Η γιαγιά σου έχει ΑΠΟΛΥΤΟ δίκιο. Καλώς ήρθες.

Anonymous said...

Hi people

Meet here handsome ladies from America:

VenAMi.com

[url=http://www.venami.com]VenAMi.com[/url]