Monday, January 29, 2007

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΜΑΤΙΑΣ ΣΟΥ


Το βλέμμα/το κοίταγμα/ η ατένιση είναι ενέργεια που μεταφέρεται. Είναι ένα κομματάκι της ψυχής σου που ξεκολλάει και φεύγει από σένα αλλά παραμένει ΕΣΥ. Όταν κοιτάς κάποιον στα μάτια, ανταλλάζεις ψυχές μαζί του. Ακόμα και με τα ζώα. Σας έχει κοιτάξει γάτα μέσα στα μάτια;
Η ματιά είναι απτή και αναμφισβήτητη δύναμη. Όταν ατενίζεις ένα τοπίο γίνεσαι κομμάτι του για πάντα. Όταν κοιτάς έναν πίνακα, γίνεσαι τα χρώματα του. Τουλάχιστον, εγώ το πιστεύω αυτό. Το παρακάτω κείμενο ήταν μία ιδέα που είχα για μία ταινία μικρού μήκους. Το αφιερώνω με πολλή αγάπη σε εκείνους που περνάνε την μέρα τους με χαμηλωμένο βλέμμα, με βλέμμα άδειο. Το αφιερώνω σε εκείνους που δεν κοιτάνε κανέναν στα μάτια.
-----

Ο Γιώργος σηκώθηκε από το κρεβάτι του το πρωί εκείνου του Σαββάτου και κατέβηκε γοργά γοργά στον δρόμο για να συναντήσει τους φίλους του. Είχανε κανονίσει ημέρα εξερεύνησης με την συμμορία. Με το χαμόγελο χαραγμένο στα χείλη του, έτρεξε στην κουζίνα για να αρπάξει μία φέτα ψωμί με λίγη μαρμελάδα. Η μητέρα του πριν φύγει, του είπε να προσέχει κοιτώντας τον βαθειά στα μάτια. Ο Γιώργος εξαφανίστηκε από την πόρτα σε έναν μαγικό κόσμο παιχνιδιού και γέλιου. Η μητέρα του ξεκίνησε να φτιάχνει το φαγητό της μέρας όταν χτύπησε το κουδούνι. Ήταν ο διαχειριστής της πολυκατοικίας-ένας ευγενέστατος κύριος- που ήθελε να την ενημερώσει για την αυριανή διακοπή νερού. Κοιταχτήκανε στα μάτια και όταν ο διαχειριστής ανέβηκε και στους υπόλοιπους ορόφους, είχε πάρει στο βλέμμα του τον Γιώργο και την μαμά του. Στον τρίτο όροφο, η Βάσω, έπεσε πάνω στον διαχειριστή την ώρα που εκείνος έβγαινε από το ασανσέρ και εκείνη έμπαινε. Τον κοίταξε και του χαμογέλασε. Πήρε μαζί της τον διαχειριστή, τον Γιώργο και την μαμά του και έφυγε βιαστική γιατί είχε αργήσει στο ραντεβού της με την κολλητή της, στην Πλάκα. Ο ταξιτζής που την πήρε την κοίταξε στα γαλανά της μάτια και σκέφτηκε ότι ήταν πολύ όμορφη. Εκείνη τον πλήρωσε και βγήκε από την ζωή του για πάντα. Ο ταξιτζής πήρε μία κούρσα για το αεροδρόμιο-ένα μεσήλικα με κοστούμι και χαρτοφύλακα. Στην διαδρομή μιλήσανε για πολιτική και αθλητικά. Κατά την διάρκεια της κουβέντας τους, κοιταζόντουσαν μέσα από τον καθρέφτη. Ο κύριος κατέβηκε στο αεροδρόμιο και στην πύλη των αναχωρήσεων, έπεσε πάνω σε έναν εργαζόμενο του αεροδρομίου που έσπρωχνε κάποια καρότσια για αποσκευές. Κοιταχτήκανε στα μάτια εκνευρισμένοι αλλά δεν αντάλλαξαν κουβέντα.
Ο εργαζόμενος έκανε το διάλειμα για τσιγάρο και καθώς κάπνιζε, είδε έναν πιλότο να ετοιμάζεται να επιβιβαστεί. Κοιταχτήκανε για δύο δευτερόλεπτα. Ο πιλότος πήρε μαζί του όλες αυτές τις ψυχές και έφυγε για Αγγλία. Στο ξενοδοχείο, έχοντας μία μέρα κενό μέχρι την επόμενη πτήση του, κάλεσε μία πόρνη στο δωμάτιο του από πρακτορείο που είχε ξανασυνεργαστεί μαζί του και στο παρελθόν. Ενώ την πηδούσε την κοίταγε στα μάτια. Το ίδιο και εκείνη. Όταν η πόρνη έφυγε, εκείνος ξανάβαλε τη βέρα στο δαχτυλο του. Η πόρνη πήγε στο επόμενο ραντεβού της -το δεύτερο από τα πέντε που είχε αυτήν τη μέρα-. Στον δρόμο, σταμάτησε σε ένα πολυκατάστημα για να αγοράσει τσιγάρα. Ο υπάλληλος αφού την κοίταξε στα βυζιά, μετά την κοίταξε στα μάτια. Ο επόμενος πελάτης από την πόρνη ήταν ένας Έλληνας φοιτητής. Είχε πάει και αυτός να πάρει τσιγάρα. Πήρε ένα Marlboro στην τσέπη του και αρκετούς συνοδοιπόρους στο βλέμμα του. Γύρισε στο σπίτι του. Εκεί τον περίμεναν οι συγκάτοικοι του για την καθιερωμένη "κick back" ρέκλα τους. Στρίψανε ένα τεράστιο τρίφυλο με τα Marlboro που είχε αγοράσει και άρχισαν να ταξιδεύουν. Παρήγγειλαν πίτσα και ο φοιτητής άνοιξε την πόρτα στον Πακιστανό που τις έφερε. Τον κοίταγε στα μάτια καθώς τον πλήρωνε. Ο Σατζίντ ο πιτσαδόρος, τελείωσε την δουλειά αργά το βράδυ και πήρε με τα πόδια τον δρόμο του γυρισμού. Έκανε κρύο και είχε τα χέρια του στις τσέπες. Είχε το κεφάλι του σκυφτό, να φυλαχτεί από το ψιλόβροχο που έπεφτε εκείνη την ώρα και δεν τους είδε. Του όρμηξαν και τον έσυραν μέσα σε ένα σοκάκι. Τον χτύπησαν μέχρι αναισθησίας και μετά τον έλουσαν με βενζίνη. Του έριξαν απάνω του ένα αναμμένο σπίρτο. Τον έκαψαν ζωντανό.
Ο Σατζίντ έκλεισε σφιχτά τα μάτια του ουρλιάζοντας και όταν τα ξανάνοιξε, βρισκόταν σε ένα άλλο μέρος. Ένα μέρος ζεστό και ήρεμο. Κάποιος στεκόταν μπροστά του και τον κοίταγε στα μάτια. Αυτός ο κάποιος είχε μέσα του την αγάπη του Σύμπαντος, την αγάπη ενός πατέρα και έτσι ο Σατζίντ δεν ασχολήθηκε με το να του δώσει όνομα ή καταγωγή. Τον Σαντζίντ δεν τον ένοιαζε πια. Τα είχε καταλάβει όλα. Με βλέμμα που μέσα του κουβαλούσε αμέτρητες ψυχές, ο Σατζίντ κοίταξε τον Θεό. Τον αγκάλιασε. Όλα ήταν καλά.

Το ίδιο βράδυ που οι στάχτες του Σατζίντ ξεπλένονταν από το ψιλόβροχο του Λονδίνου, ο Γιώργος κοιμόταν ευτυχισμένος στο κρεβάτι του-πλήρης μετά από μία μέρα παιχνιδιού και ξεγνοιασιάς με τους φίλους του. Ποιός από μας θα μπορούσε να τον πείσει πως εκείνο το πρωί που σηκώθηκε, κοίταξε τον Θεό στα μάτια;

Και ο Θεός τον είδε. Και μέσα από τα βλέμματα τους ανταλλάξανε ψυχές.

Ο Γιώργος κοιμόταν ευτυχισμένος . Ένας μικρός Θεός, κουρασμένος από το παιχνίδι....


15 comments:

Lee said...
This comment has been removed by the author.
Lee said...

A να χαθεις ρε φιλε ανατριχιασα μεσημεριάτικο!
Εχεις ομως δίκιο. Είμαστε όλοι Θεοι. Ειμαστε Παρατηρητές και τελικοι Επιλογείς της πιθανης μας πραγματικοτητας.
(Λες να θελω κι εγώ τρίφυλλο?)

Υ.Γ. Το προηγουμενο κομμεντ ηταν δικό μου αλλα κατι βγηκε λάθος..

EggGod said...

ΝΑΙ! Είμαστε lee μου. Απλά κάποιος πρέπει να μας το πει για να το πάρουμε χαμπάρι...Και γω θέλω να το ακούω που κ που...Όσο για το τρίφυλλο: το μόνο εύκολο...:P. Τα υπόλοιπα είναι τα δύσκολα.

Crazy Chef said...

ολα φιλε μου ειναι ευκολα...αρκει να τα δεις στην διασταση που πρεπει....

Άννα said...

Ταινία μικρού μήκους;
Τέλειο.

Πάντα είχα την άποψη πως τα μεγάλα είναι στα μικρά, στα άσχετα διαστάσεων, στις λεπτομέρειες και στη ματιά.

Με ταξίδεψες. Να είσαι καλά.
Σήμερα τα είχα χαμηλά τα μάτια και δεν είδα τίποτα.

EggGod said...

@chef: Σωστό. Καμιά φορά το ξεχνάω όμως και τα βλέπω από την λάθος διάσταση τα πράγματα.

@άννα: Δεν πειράζει ρε. Αύριο θα τα έχεις ψηλά και θα κοιτάς τον κόσμο στα μάτια.

ο μικρός πρίγκιπας said...

συγνώμη αλλα θα γίνω κυνικη.Υπάρχουν και άνθρωποι χωρίς μάτια και δυστυχώς δε μιλάω μεταφορικά,πάντως θα γινόταν ωραίο ταινιάκι

Loucretia said...

Μου αρεσε που το αφιερωσες σε οσους δεν κοιταζουν στα ματια, ισως για να τολμησουν να κοιταξουν;

Σου ευχομαι να γινει ταινια για ν' αναγκαστουν πια να κοιταξουν ;-)

EggGod said...

@πρίγκηπα: άουτς...

@λουκρητία: Να' σαι καλά. Αλλά δεν το βλέπω για σύντομα. Έχω καμιά δεκαριά άλλα ταινιάκια που ΔΕΝ θα γυρίσω πρώτα...

Crazy Chef said...

@egggod
είναι θεμα συνηθειας))

EggGod said...

@chef: αααχχχ, το λες σαν να μην καταλαβαίνεις από συνήθειες. Γιατί άμα συνηθίσεις κάτι...άντε ξεσυνήθισε το...(κλαψ, λυγμ)

ΛΟΘ said...

ΣΑΤΖΙΝΤ Ε?
ΒΛΕΠΕΙΣ LOST?
ΑΣΧΕΤΟ...ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΩ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ..ΜΕ ΦΟΒΙΖΕΙ..

ΧΧΧΧ

EggGod said...

Καλωστηνα κι' ας άργησε! Που 'σαι εσύ βρε;

EggGod said...

Και ναι! Ομολογώ πως βλέπω μανιωδώς LOST (αν κ τον λένε Σαίντ).

Σε φοβίζει ε; Χμμμμμ...

Loth said...

TO ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΕΤΣΙ ΑΛΛΑ ΕΛΕΓΑ ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΑΛΛΑΞΕΣ ΕΠΙΤΗΔΕΣ..:)